33. Le colle del lucro

.1 Alora Christiano e Sperante les ultrapassava de novo e marchava usque a quando illes perveniva a in un plana agradabile appellate Reposo; illes esseva multo felice de arrivar ibi. Celle plana esseva tamen stricte, alora illes tosto exiva de illo.

.2 Ora, al parte extreme del plana, il habeva un parve colle appellate Lucro. In illo esseva un mina de argento, le qual alcun pelegrinos habeva desirate visitar pro su raritate, e ergo illes habeva deviate de lor cammino. Infelicemente, illes se habeva approximate troppo al bucca de iste mina, e un foramine se aperiva sub lor pedes, e illes ibi se abysmava e moriva. Alcun alteres ibi habeva essite stropiate e durante tote lor vita illes nunquam esseva completemente resanate.

.3 Alora io videva in mi sonio que un poco plus lontan, juxta le mina de argento, stava un homine del aspecto de gentil-homine, appellate Dema. Ille vocava le viagiatores a approximar se e a vider. Ille diceva a Christiano e a su companion: "Oh, veni hic, io vole monstrar alco a vos.

.4 Christiano: "Que ha tu a monstrar, le qual merita facer nos deviar del cammino?. Dema: "Hic il ha un mina de argento. Hic alcunes excavava tresores. Si vos anque veni, con poc effortio vos providera riccamente pro vos mesme. Sperante: "Vamos ergo a vider.

.5 Alora Christiano diceva: "No, io audiva un vice parlar in re iste loco, e multes hic esseva occidite. In ultra, iste tresor es un trappa pro illes que lo cerca, proque illo es un obstaculo pro lor pelegrinage. Pois Christiano assi parlava a Dema: "Esque iste loco non es plus tosto periculose? Esque illo non esseva de obstaculo a multe pelegrinos?. Dema: "No, non multo periculose, excepte pro illes qui non face attention, e, in dicer isto, ille erubesceva un poco.

.6 Alora Christiano diceva a Sperante: "No, vamos non facer mesmo un passo in celle direction, ma vamos in ultra super nostre via. Sperante: "Io es certe, tamen, que quando Interessose pervenira hic, si ille essera invitate como nos, ille vadera sin dubita ibi pro vider. Christiano: "Io etiam lo crede, proque su principios le conducera per celle direction, e io sponde cento a uno que ibi ille morira.

.7 Inde de novo Dema vocava e diceva: "Alora, esque vos veni a vider?. Alora Christiano le respondeva clarmente e diceva: "Tu es un inimico del juste vias del Senior de iste cammino, e tu ha jam essite condemnate pro tu proprie deviation per un del judices de Su Majestate. Proque alora tu essayava portar nos sub tu mesme condemnation? In ultra, si nos anque devia, certo le rege essera informate de isto e ille nos facera vergoniar, durante que nos desira star honorabilemente ante Le [2 Tim 4:10]. Dema critava que ille esseva de lor mesme fraternitate, e que si illes haberea un poco retardate, ille haberea certo venite plus tarde con illes in lor viage.

.8 Alora Christiano diceva: "Qual es tu nomine? Esque illo non es le mesmo per le qual io te appellava?.

Dema: "Si, mi nomine es Dema, le filio de Abraham. Christiano: "Io te cognosce: Gehazi esseva tu avo, e Judas tu patre, e tu sequeva lor mesme exemplo. Tu parolas es solmente deceptiones diabolic. Tu patre esseva pendite como un traitor, e tu non merita un melior sorte. Tu pote esser certe que quando nos pervenira apud le Rege, nos Le informara de lo que tu face. Assi, illes prosequeva lor cammino [2 Re 5:20; Mt 26:14,15; 27:1-6].

.9 Intertanto Interessose e su companiones habeva de novo parite al vista, e mesmo al prime gesto de Dema, illes vadeva apud Dema. Ora, si illes cadeva in le fossa post haber cercate reguardar de su orlo, o si illes descendeva pro excavar, o si illes esseva suffocate in le fundo per le fumos que sovente expira de ille minas, io non es certe de isto. Io observava, tamen, que illes nunquam plus compareva super le via.

.10 Alora Christiano cantava: "Interessose e Dema, ambes concorda; le prime voca, le secunde se precipita, a fin que ille pote condivider su lucro: illes prende lo que le mundo offere, e illes non vade plus in ultra