29. Le processo contra Fidel

.1 Fixate ergo le die conveniente, illes esseva portate ante al tribunal pro reciper lor sententia de condemnation. Quando le tempore arrivava, illes esseva portate in ante lor inimicos e accusate. Le nomine del judice esseva Lord Odialebon. Lor accusation esseva un e le mesme in substantia, quanquam un poco variate in le forma.

.2 Le contento esseva assi: que illes esseva inimicos e perturbatores del mercato; que illes habeva causate tumultos e divisiones in le citate e que illes habeva ganiate mesmo altere homines a lor periculosissime opiniones, in disprecio del lege de lor prince.

.3 Alora Fidel comenciava responder que ille se habeva solmente opposite a ille qui se habeva erigite a un nivello plus alte del admissibile. ``In re le perturbation, ille addeva ``io non ha culpa de isto, proque io es un homine de pace. Le partito que nos ganiava esseva ganiate solmente per presentar le veritate e le innocentia: illes quitava le pejor e adhereva al melior. In ultra, in re le Rege del qual vos parla, viste que ille es Beelzebub, le inimico de nostre Senior, io defia le e tote su angelos.

.4 Inde un proclamation esseva publicate, a que tote illes qui habeva alco a dicer in favor de lor senior e rege contra le prisioneros al barra, deberea tosto comparer e proponer lor argumentos. Assi tres testes veniva pro testimoniar: Invidia, Superstition, e Leccapedes. A illes esseva demandate si illes cognosceva le prisionero al barra e qual cosa debeva illes dicer contra ille in favor de lor senior e rege.

.5 Primo se presentava Invidia e ille diceva: ``Mi senior, io cognosce iste homine desde longe tempore e io testifica con juramento ante iste honorabile corte qui ille es. Judice: ``Attende, face le jurar. Assi illes le faceva jurar. Alora ille diceva: ``Mi senior, iste homine, malgrado su plausibile nomine, es un del plus infame homines de nostre pais. ille non respecta ni prince ni populo, ni leges ni costumes, ma ille face toto lo que ille pote pro ganiar a se homines con su disloyal ideas, le quales, in general, ille appella fide e sanctitate. In particular io mesme audiva asserer que le Christianismo e le costumes de nostre citate Vanitate es diametralmente opposite le un al altere, e que illos non pote esser reconciliate. Per isto, mi Senior, ille non solmente condemna nostre laudabile faceres, ma mesmo nos quando nos los face.

.6 Alora le judice diceva: ``Ha tu alco de plus a dicer?. Invidia: ``Mi senior, io poterea dicer multo de plus, solmente io non volerea enoiar le corte. Si tamen on lo necessa, quando le altere gentil homines habera submittite lor probas, io addera le testimonio que manca pro facer le condemnar. Assi on le peteva de remaner ibi.

.7 Pois ille vocava Superstition e on le demandava de reguardar le prisionero. Ille le demandava anque lo que ille poteva dicer pro lor senior e rege contra ille. Illes le faceva jurar e assi ille comenciava: ``Mi senior, io non cognosce iste homine multo ben, ni io desira facer un melior cognoscentia de ille. Isto tamen io sape de alcun discursos que ille faceva durante le dies passate, que ille es un typo pestilente. Io le audiva dicer que nostre peccatos e, finalmente nos mesme, essera damnate. Isto es lo que io voleva dicer.

.8 Inde on faceva jurar Leccapedes, e on le peteva dicer lo que ille sapeva pro lor senior le rege contra le prisionero al barra. Leccapedes: ``Mi senior, e vos gentil-homines omnes, io cognosce iste typo desde longe tempore, e io le audiva parlar in re cosas que non esserea mesmo mentionabile. Ille de facto irrideva nostre nobile prince Beelzebub, e ille parlava contemptuosemente de su honorabile amicos, cuje nomines es Lord Vetulehomine, Lord Delecto Carnal, Lord Luxuriose, Lord Desiderio de Vangloria, mi vetule Lord Impudico, Sir Aviditate, con tote le resto de nostre nobilitate. In ultra ille diceva que si iste homines esseva de su mesme opinion, necun de iste nobile homines remanerea plus in iste citate. In ultra, ille non habeva timor de injuriar vos, mi senior, le qual nunc esseva appunctate esser su judice, e ille vos appellava impie e scelerato, e multe altere terminos vilificante de iste sorta, le quales ille expueva super le seniores de nostre citate.

.9 Quando iste Leccapedes terminava su conto, le judice adressava le parola verso le prisionero al barra, e ille diceva: ``Tu, renegato, heretico e traitor, tu ha audite lo que iste honeste gentil-homines testificava contra te?. Fidel: ``Esque io pote dicer poc parolas a mi defensa?. Judice: ``Scelerato, picaro, tu merita viver non plus a longe, ma solmente esser occidite sur celle mesme placia. Nonobstante isto, proque totes pote vider nostre bonitate verso te, vamos audir lo que tu vole dicer.

.10 Fidel: ``Primo io vole responder a lo que sr. Invidia diceva. Qualcunque regula, lege, costume, o populo que se oppone al Parola de Deo es diametralmente opposite al religion christian. Si in isto io errava, vole ben convincer me de mi error, e io es preste hic, ante vos, a facer mi recantation.

.11 Secundo, in re lo que diceva sr. Superstition e su accusation contra me, io diceva solmente isto: que in le culto verso Deo on require un fide divin. On non pote haber un fide divin, tamen, sin un divin revelation del voluntate de Deo. Ergo, qualcunque cosa es ponite in le culto verso Deo, le qual non es agradabile al voluntate de Deo, non pote esser facite que per un fide human, e iste fide es de nulle profito pro le vita eterne.

.12 Tertio, in re lo que sr. Leccapedes ha dicite, io dice (sin responder al accusationes que se levava contra me in re mi si-dicite injurias) que le prince de iste citate, con tote le canalia de su attendentes, nominate per iste senior, es plus digne de star in le inferno, plus tosto que in iste citate e pais. Assi le Senior Deo velle haber clementia super me.

.13 Alora le judices vocava le juratos (le quales, durante tote iste tempore stava proxime in audir e in observar): ``Gentil-homines del jury, vos vide iste homine, le qual causava un tal tumulto in iste citate; vos alsi audiva lo que iste digne seniores testificava contra le accusato; vos ha in ultra audite su replica e confession. Ora jace in vostre poter de pender le o de salvar su vita. Io tamen reputa necessari instruer vos in re nostre leges.

.14 Il habeva un edicto proclamate durante le dies de Pharaon le Grande, servo de nostre prince, qui de pavor que celles de religion contrari se multiplicarea e crescerea troppo forte pro ille, ordinava que lor masculos esseva jectate in le fluvio [Ex 1]. il habeva etiam un acto facite in le dies de Nebuchadnezar le Grande, un altere de su servos, in le qual ille ordinava que quicunque non haberea se prostrate ante su imagine auree e colite lo, deberea esser jectate in un fornace ardente [Dan 3]. Il habeva etiam un acto facite in le dies de Dario, in le qual esseva ordinate que quicunque haberea durante un certe tempore invocate un deo differente del sue, esserea jectate in un cavia de leones [Dan 4].

.15 Ora, iste rebellion ha infringite le substantia de iste lege, non solmente in pensamento (isto on non pote mesmo tolerar), ma alsi in parolas e in factos: tote isto on non lo pote tolerar. In le caso de Pharaon, su lege esseva proclamate pro prevenir le crimine, nam le crimine ancora non se videva, ma nos ha hic un crimine visibile. In le caso del secunde e del tertie, vos vide que illes disputa contra nostre religion, e pro le traition que ille confessava, ille merita morir.

.16 Alora le jury exiva. Le nomines de iste seniores esseva: Sr. Hominecec, Sr. Nullebon, Sr. Amaplacer, Sr. Vivelaxe, Sr. Testardo, Sr. Superbia, Sr. Inimicitate, Sr. Mentita, Sr. Cruelitate, Sr. Odialumine, e Sr. Implacabile. Cata uno de istes dava su verdicto private contra Fidel, e postea unanimemente illes concludeva de portar ante al judice le sententia de culpabilitate.

.17 Primo Sr. Hominecec, le portavoce del jury, diceva: ``Io vide clarmente que iste homine es un heretico. Pois sr. Nullebon diceva: ``Vamos expeller iste typo del terra. ``Si, diceva sr. Malitia, ``io odia mesmo reguardar le. Pois sr. Amaplacer diceva: ``Io non poterea unquam tolerar le. ``Non mesmo io, diceva sr. Vivelaxe, ``proque ille esserea semper preste a condemnar mi conducta. ``Pende le, pende le, diceva sr. Testardo, ``Un vilissime insecto, diceva sr. Superbia. ``Mi corde se eleva in rabie contra ille, diceva sr. Inimicitate. ``Ille es un picaro, diceva sr. Mentita. ``Pender le es troppo bon pro ille, diceva sr. Cruelitate. ``Vamos jectar le foras del via, diceva sr. Odialumine. Sr. Implacabile inde diceva: ``Mesmo si tote le mundo me esserea date, io non poterea unquam reconciliar me con ille. Vamos ergo condemnar le a morte!.

.18 Assi illes diceva, e per consequentia ille esseva condemnate a esser transferite del placia ubi ille esseva, a cello de ubi ille veniva, e ibi a submitter le al morte le plus cruel que poteva esser inventate. Assi illes le portava foras a que lor lege esseva applicate. Primo illes le flagellava, pois illes le batteva, pois illes lanceava cultellos contra su carne. Post illo illes le lapidava, le piccava con spadas, e finalmente illes le combureva al palo usque al cineres. Tal esseva le fin de Fidel.

.19 Alora io videva que retro al turba stava un carro e un copula de cavallos, le quales expectava Fidel, le qual, si tosto que su inimicos habeva terminate lor actos de iniquitate, esseva cargate super illo e portate tosto in alto intra le nebulas, con sonos de trompa, per le via le plus rapide que conduceva al Porta Celestial.

.20 Christiano, tamen, habeva nunc un poco de alleviation, e ille habeva essite remandate in prision, ubi ille remaneva durante un certe tempore. Ille, tamen, qui es superior a omne cosas e qui ha le poter mesmo super lor rabie, disponeva le evenimentos a que Christiano poteva fugir e continuar su pelegrinage.

.21 In vader ille cantava assi: ``Ben, Fidel, tu fidelmente testificava pro tu Senior; per isto tu essera benedicte. Quando infideles, con tote lor van delectos, critara del inferno lor afflictiones, canta, Fidel, e que tu nomine sia rememorate proque ben que illes te occideva, tu es ancora vive.