9. Bon Voluntate

.1 Finalmente al Porta un persona grave perveniva. Su nomine esseva Bon Voluntate e ille demandava: "Qui sta al Porta? De ubi vos veni? Que vole vos?.

Christiano: "Io es un povre peccator aggravate. Io veni del Citate del Destruction, ma io va al Monte Sion, a fin de esser liberate del veniente ira. Nam io esseva informate que le via passa justo per iste porta, io volerea saper si vos es preste a lassar me transir.

.2 Bon Voluntate: "Io lo vole con tote mi corde, ille diceva e, con isto, ille aperiva le Porta.

.3 Assi, quando Christiano transiva, le altere le dava un pulsata. Christiano diceva: "Senior, que significa isto?. Le altere diceva: "Un poco plus ultra iste Porta, on erigeva un forte castello, cuje capitano es Beelzebub. De ibi, sia ille sia celles qui es con ille tira flechas a celles qui passa per iste Porta, in le spero de facer les morir ante a prosequer le cammino. "Alora, diceva Christiano, "io jubila e tremula.

.4 Assi, quando ille habeva entrate, le homine del Porta le demandava qui le habeva adressate a vader ibi. Christiano: "Evangelista me exhortava venir hic e colpar, como io de facto faceva, e ille diceva que vos poterea dicer me que facer in ultra. Bon Voluntate: "Un Porta aperte es ponite ante te e nemo pote clauder lo. Christiano: "Nunc io pote comenciar recoltar le beneficios de mi hasardos.

.5 Bon Voluntate: "Ma proque tu veniva sol?. Christiano: "Proque nemo inter mi vicinos videva le periculo que io videva. Bon Voluntate: "Esque alcuno inter illos sapeva de tu venita?. Christiano: "Si, mi sposa e mi filios me videva primo, e illes voleva facer me retornar. Mesmo alcunes de mi vicinos me critava de retornar, ma io poneva mi digitos in le aures, e prosequeva sur mi cammino.

.6 Bon Voluntate: "Ma nemo inter illes te sequeva pro convincer te a retornar?. Christiano: "Si, sia Obstinato sia Plicabile, ma quando illes se convinceva de non poter facer plus nihil, Obstinato retornava invehente, ma Plicabile me accompaniava un poco.

.7 Bon Voluntate: "Proque ergo ille non veniva con te semper?. Christiano: "Certo nos ambulava insimul un poco, ma quando nos perveniva al Palude del Discoragiamento nos tosto labeva intra e mi vicino Plicabile se discoragiava e non voleva plus aventurar se in ultra. Ergo ille, sortiente del Palude al latere le plus proxime a su casa, me lassava conquirer iste pais toto sol. Assi io continuava sur mi cammino e ille sur le sue, ille a cercar Obstinato e io a cercar le Porta.

.8 Bon Voluntate: "Guai, povre homine, esque le citate celestial es forsan de si basse reputation pro ille tanto de non valer alcun poc hasardos pro pervenir a illo?. Christiano: "Vero io ha dicite le veritate in re Plicabile, ma si io deberea alsi dicer le veritate in re me mesme, on discoperirea que il non ha differentia inter ille e me. Il es ver que ille retornava a su proprie casa, ma anque io deviava sur le via que conduce al morte, proque io esseva persuadite per le rationamento carnal de Sapientia Mundan.

.9 Bon Voluntate: "Oh, ille adiva mesmo a te? Forsan ille consiliava a te de cercar tu reposo apud Sr. Legalitate? Illes es vero deceptores! Ma tu sequeva su consilios?. Christiano: "Si, io voleva attinger le domo de Sr. Legalitate, ma quando io perveniva al Monte que sta apud illo, le corage me lassava, proque io timeva que ille Monte poteva collaber sur mi capite: ergo io esseva fortiate a haltar me.

.10 Bon Voluntate: "Ille Monte esseva le morte pro multes, e illo essera le morte pro multe alteres: il es bon que tu fugiva ante esser lacerate a pecias.

Christiano: "In vero io non sape lo que poterea haber evenite si solmente Evangelista non me incontrava durante que io esseva immerse in le affliction. In realitate il esseva le misericordia de Deo a incontrar me de novo, contrarimente io nunquam haberea potite venir hic. Nunc, tamen ecce io ha venite, assi como io es, in vero plus meritabile del morte apud ille Monte que star nunc hic a parlar con mi Senior. Io non comprende nunc como pote io esser nonobstante isto admittite hic.

.11 Bon Voluntate: "Nos non face objectiones a alcuno qui veni hic, non importa lo que on committe. Illes non es unquam expulse [Joh 7:37].

.12 Ergo, bon Christiano, veni un poco in mi compania, e io te inseniara in re le via que tu debera percurrer. Reguarda ante te: vide tu iste sentiero stricte? Ecce le via per le qual tu debe vader. Per illo passava le patriarchas le prophetas, Christo e le apostolos e illo es tanto recte quanto un regula poterea traciar lo. Isto es le via per le qual tu debe vader.

.13 Christiano: "Ma, esque il non ha ni curvas ni deviationes, per le quales un estraniero pote perder le juste direction?. Bon Voluntate: "Si, il ha multe sentieros que se inserta in illo, e illos es torte e ample, ma tu debe distinguer le via bon de illo prave: solmente le via bon es recte e stricte [Mt 7:13,14].

.14 Inde io videva in mi sonio que Christiano le demandava si ille haberea potite adjuvar le con le fardello que ille habeva sur le dorso, proque usque tunc ille non habeva ancora potite liberar se de illo sin adjuta. Bon Voluntate alora le diceva: "In re tu fardello, sia tu contente de portar lo usque al placia del Liberation, proque solmente ibi illo cadera de tu dorso sin alcun effortio.

.15 Alora Christiano se preparava a repartir. Bon Voluntate le diceva que post un certe distantia del Porta ille haberea trovate le Domo del interprete, e cuje porta ille haberea debite colpar. Ibi ille haberea vidite cosas excellente. Assi Christiano partiva e lassava su amico durante que iste ultime le desirava bon viage.