4. Le Palude del Discoragiamento

.1 Nunc io videva in mi sonio que, justo quando illes finiva lor conversation, illes perveniva a un Palude multo fangose que esseva in le medio del plana, e illes, negligente lo, tosto cadeva intro. Le nomine del Palude esseva Discoragiamento. Illes poteva transir a fatiga solmente un poco, e illes deveniva completemente fede. Christiano, tamen, a causa del fardello que ille portava sur su dorso, comenciava submerger se in ille fango.

.2 Plicabile: "Oh, vicino Christiano, ubi es tu nunc?. Christiano: "Vermente io non lo sape!. In experir tote isto, Plicabile comenciava a sentir se offendite e, con rabie, ille diceva a su companion: "Esque isto es le felicitate super le qual tu me parlava usque a nunc? Si nos incontra jam in le comenciamento de nostre cammino si multe difficultates, que pote nos expectar ancora ante terminar nostre viage? Si io me potera salvar de tote isto, tu potera tener tu belle pais toto pro te mesme.

.3 Dicite isto, con un desperate effortio, ille exiva del fango in ille parte del palude que esseva le plus vicin a su proprie casa, plus tosto que al Porta, e ille se distantiava. Christiano non le habera plus vidite.

.4 Christiano assi remaneva sol in agitar se in le Palude del Discoragiamento. Ille cercava, tamen, de star in ille parte del Palude que esseva le plus vicin al Porta, plus tosto que a su casa. Totevia ille non succedeva exir de ille Palude, super toto a causa del fardello que ille portava sur su dorso.