La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 104

From Wikisource
Jump to: navigation, search

Ij Salm[edit]

105. Con tut mè cheur i veuj laudete, Nosgnor, mè Dè[edit]

Lë scritor a làuda Nosgnor coma 'l Dominator dël mond ch'a susten minca vita

1Con tut mè cheur i veuj laudete, Nosgnor, mè Dè, perchè Ti 't ses grand! It l'has arvestite d'onor e 'd majestà!

2It ses vestìte con na ròba 'd lus e TI 't dëspieghe la tenda steilà dël cél; 3Ti 't ranges le trav dle stansie ch'a son dzura 'd tò palass an sij nebion dla pieuva. Ti 't fase dle nivole tò cher, ti 't cavalche dzura j'ale dël vent. 4Ij vent a son ij tò mëssagé e le fiame dël feu a son le toe servitriss. 5It ses stàit Ti a pogé ìl mond an soe fondassion: a l'é për lòn che l' mond a podrà mai esse dësbogià. 6It ses stàit Ti a quaté la tèra con ëd j'océan e a fissé le aque ch'a stan dzora le montagne an cél. 7A Tò comand j'aque a son filà via, al son ëd tò tron a l'han slongà 'l pass. 8Le montagne a l'han levasse an àut e le val a son sbassasse fin-a al livel che Ti 't l'avìe stabilì. 9Peuj Ti 't l'has fissà un confin frem pr' ij mar, ch'a quatèisso mai pì la tèra. 10It ses Ti ch'it fase che le surgiss a vërso d'eva ant ij ravin, parèj che ij torent a scoro giù da le montagne.

11Peuj a son lor ch'a procuro d'eva da bèive për tute le bestie, e j'aso servaj a-i pasio soa sèit. 12J'osej a fan sò nì dacant ij torent e a canto an mes ai branch ëd j'erbo. 13Da toa ca 'n cél Ti't mande la pieuva an sle montagne, e 't ampinisse la tèra con ël frut ëd Tò travaj. 14It ses Ti ch'it fase chërse l'erba për ël bestiam e le piante che la gent a dovra. It ses Ti ch'it das ël përmess a che la tèra a daga 'd bon-a ròba da mangé, 15ëd vin për rendje content, d'euli d'oliva për féje bërluse la facia, e 'd pan për rinforseje. 16 J'erbo ëd Nosgnor a son bin cudì - ij sitron dël Liban che Chiel a l'ha piantà. 17A l'é là che j'osej a fan ij sò nì e le sigògne a fan soa ca ant j'arsipress. 18An sij brich a vivo le cavre sarvaje e le rochere a servo d'arfugi për le marmòte. 19It ses stàit Ti a fé la lun-a për marché le stagion e 'l sol a sa bin quand ch'a l'é ora 'd calé. 20Ti 't mande 'l top e a ven la neuit, quand che tute le bestie dla foresta a girolo dë stërmà. 21A l'é 'ntlora che ij lion giovo a breugio an serca 'd soe piàite e a-j dan dapress përché col-lì a l'é la provenda che Nosgnor a-j procura. 22A l'alba as artiro torna ant soe tan-e pr' arposé. 23A l'é 'ntlora che la gent a va a sò travaj, andoa ch'a sfachin-o fin-a a la sèira.

24Nosgnor, che gran' varietà 'd ròbe ch'it l'has fàit! Ti 't l'has faje tute con sapiensa. La tèra a l'é pien-a 'd toe creature. 25Vardé-là l'océan, grand e largh, ch'a formiola 'd creature d'ògni sòrt, sia grande che pcite. 26Vardé ij bastiment ch'a lo sorgo, e 'l Leviatan ch'it l'has falo përché a-i s'amusa. 27Tùit a dipendo da Ti për ël nutriment ch'a l'han da manca. 28Quand che Ti ‘t jë lo procure, lor a l'archeujo. Ti 't doverte la man për deje da mangé e lor a na mangio. 29Tutun, s'it ët slontan-e da lor, a droco 'nt lë sparm. Quand ch'it jë 'rtire lë spirit, lor a meuiro e 'rtorno a la póer.30Quand ch'it jë das Tò respir, as crea la vita e Ti 't arnova la facia dla tèra.

31Che la glòria 'd Nosgnor a dura për sèmper! Lòn ch'a l'ha fàit a-j dà tant ëd piasì al Nosgnor. 32La tèra a tërmola a Sò sguard; le montagne a fumo quand che Nosgnor a-j toca. 33I cantrai a Nosgnor fin tant ch'i vivo. I lauderai Nosgnor fin-a a l'ultim mè respir!

34Che tùit ij mé pensé a-j sio agradì, përch' am arlegro an Nosgnor! 35Che tùit ij pecator a dësparisso da la facia dla tèra; che coj ch'a son gram a scomparisso për sèmper. Che tut lòn che mi i son a làuda Nosgnor! Laudé Nosgnor!.


Artòrn a la Tàula dla Bibia