La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Sacaria/Sacaria 9

From Wikisource
Jump to: navigation, search

Sacarìa[edit]

9[edit]

La vnùa dël ver Rè[edit]

1Presagi[1]. Paròla ‘d Nosgnor contra ‘l pais d’Adrach e la sità ‘d Damasch, përchè tuti a vardo anvers a Nosgnor, coma ch’a fan tute le tribù d’Israel. 2A l’é ‘dcò për Hamat, sità davzin a Damasch, për Tir e Sidòn, ch’as chërdo d’esse motobin savie. 3Tir a l’é cintà ‘d muraje e a l’ha ambaronasse d’argent tanme ‘d póer e d’òr tanme la pàuta dle stra. 4Malgré lolì, Nosgnor a-j darà lë sbrat, a spërfondrà soe muraje ant ël mar e ‘l feugh a la divorerà. 5Ascalon a l’avrà tëmma quand ch’a lo vëddrà. Gasa për lòn a na sarà motobin sagrinà; l’istess a sarà për Ecron, ch’a perdrà tute soe speranse. A-i sarà pì gnun rè a Gasa. Ascalon a resterà dëspopolà. 6Na gent bastarda a pijerà soa residensa a Asdod: cola-lì a sarà l’umiliassion ch’i farai patì ai Filisté. 7I-j farai chité da soe pràtiche religiose nausiante[2], peuj coj ch’a dzurvivo a arseivran mi coma sò Dé. A saran tanme le tribù prinsipaj ëd Giuda, e coj d’Ecron a saran tanme ij Gebusita. 8Antlora I anvironerai mè templ[3] për guernelo tanme na guardia da chi lo travërsa anans e andré; a-i passeran mai pì ‘d craseur përchè ora i sarai mi a vijé con ij mè euj medésim.

9Argiojiss, sità ‘d Sion, crija ‘d gòj, Gerusalem. Varda, tò rè a fà camin anvers ëd ti. A l’é giust e vitorios; a l’é ùmil e a cavalca ‘n borich, n’asnèt somòt. 10A fracasserà ij cher ëd guèra d’Efraim e la cavalerìa ‘d Gerusalem. A s-ciaperà j’arch dij guerié e a nunsierà la pas ai popoj. Sò domini a së slargherà da mar a mar e dal fium Eufrat fin-a a l’estremità dël pais[4].

Nosgnor a salverà sò pòpol[edit]

11Nosgnor a fortiss: “Për motiv dl’aleansa sugelà con ël sangh ch’i l’hai fàit con vojàutri, i libererai coj ch’a son ëstàit ampërzonà al fond ëd poss sùit. 12Vojàutri përzoné ch’i vive dë speransa: artorné a Sion, la sità fortificà. I lo promëtto ancheuj medésim: vòstra arcompensa a sarà dobia. 13I tenderai Giuda tanme n’arch; Efraim a na sarà la flecia; i manderai ij tò òm, Sion, a loté contra ij pòpoj elénich; lor a saran për mi tanme la spa d’un guerié.

14Antlora Nosgnor a farà dzura ‘d lor soa aparission, e a tirerà soe flece tanme la lòsna; Nosgnor Dé a sonerà soa tromba e a rivrà con le tempeste dël mesdì[5]. 15Ël Signor dl’univers a-j farà da scu. Le pere ‘d soa franda a-j farà prevalèj e vince. A beivran e a dventran romoros tanme ‘d cioch, pien ëd sangh coma ch’a lo son ij bassin dij sacrifissi, o tanme j’angoj dl’autar dj’olocàust. 16An col dì-lì, ël Signor, sò Dé, a salvarà ‘l pòpol, ch’a l’é sò strop. Ant ël pais a saran ësplendrient tanme le pere pressiose ‘d na coron-a. 17Che ‘d blëssa! Che ‘d gòj! Fieuj e fije a chërseran drit e fòrt tanme ‘l gran e ‘l vin neuv.

Nòte[edit]

  1. Un presagi a l’é ‘n preavertiment ëd lòn ch’a rivrà ant l’avnì, na marca (premonitòria). 
  2. Ebràich: “I gaverai sò sangh da soa boca e soe abominassion dai sò dent”. Coste espression as arferisso a ‘d pràtiche religiose ch’a dan nàusia, probabil mangé ‘d carn con sò sangh andrinta, o mangé ‘d ròba proibìa da la lej ëd Nosgnor.
  3. O “mia ca”.
  4. O “dla tèra”.
  5. O “dij vent meridionaj”.