La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 18

From Wikisource
Jump to: navigation, search

18[edit]

Sara a arsèiv la promëssa d’un fieul[edit]

1Nosgnor a l’é manifestasse a Abraham a le Rol ëd Mambré antramente chiel a stasìa setà a l’intrada dla tenda ant l’ora pì càuda dël dì. 2A l’ha aussà j’euj e a l’improvista a l’ha vëddù ch’a l’ero rivaje tre foresté. Pen-a ch’a l’ha vëdduje da l’intrada dla tenda, a l’é andà ‘d corsa a feje ancontra e a l’é prostërnasse fin-a për tèra dëdnans a lor.

3A l’ha dije: “Cerea jë sgnor[1]: s’i l’eve acordame vòst favor, feme l’onor ëd fé tapa da mi për un pò e ch’i sìa vòst sërvent. 4Arposeve a l’ombra dë st’erbo-sì e përmëtt-me ch’av pòrto d’eva për netieve ij pé. 5Ant ël mentre i andrai a pronteve da mangé: av agiutrà a fé torna camin, ch’a l’é për lòn ch’i seve passà da vòst sërvent. “Va bin, fà pura coma ch’it l’has dit”, a l’han rësponduje. 6Antlora Abraham a l’é intrà an pressa ant la tenda e a l’ha dije a Sara: “Cor, pija tre min-e ‘d fior ëd farin-a, ampastje e fane ‘d fogasse”. 19Peui Abraham a l’é corù al cabial, a l’ha pijane ‘n bocin tënner e grass e a l’ha dajlo a un dij sò sërvent përchè tòst a lo prontèissa. 8Prontà ch’a l’é stàita la bestia da mangé, Abraham a l’ha pijà ‘d quajà brusca, ‘d làit fresch e la carn rostìa, e a l’ha servija a coj foresté e a l’é restà an pé davzin a lor a l’ombra dël rol mentre che lor a mangiavo.

9Peui a l’han dije: “Andoa ch’a l’é toa fomna?”, e Abraham a l’ha rësponduje: “A l’é ant la tenda”. 10Antlora un dij foresté[2] a l’ha dije: “L’ann ch’a ven i sarai d’artorn për ësto temp, e Sara, toa fomna, a l’avrà butà al mond un fieul!”. Sara a l’ha sentije cole paròle da ant la tenda. 11An col temp lì, Abraham e Sara a l’ero tùit e doi pitòst vej, anans con j’agn, e Sara a l’avìa giumai passà l’età ‘d podèj avèj ‘d masnà[3]. 12Parèj chila a rijìa da drinta ‘d chila e as ciamava coma a l’avrìa mai podù chila, frusta[4] coma ch’a l’era, ëd gòde ‘l piasì d’avèj na masnà, e peui, fin-a sò marì a l’era giumai ‘dcò chiel tròp vej për cole ròbe-lì. 13Ma Nosgnor a l’ha dije a Abraham: “Coma ch’a l’é che Sara a l’é butasse a rije an pensand che na fomna tant veja a peuda nen caté na masnà? 14J’é-lo forse quaicòsa che për Nosgnor a podrìa disse tròp malfé? L’ann ch’a ven i tornerai da ti për ësto temp, e Sara, toa fomna, a l’avrà ‘n fieul!”. 15Sara a l'avìa tëmma d’arconòsse ch’a l’avìa grignà, e parèj a l’ha dit: “A l’é nen vera ch’i l’hai grignà”, ma chiel a l’ha dije: “Sì, it l’has pròpi grignà”.

Intercession d’Abraham për Sòdoma[edit]

16Finì ch’a l’avìo ‘d mangé, coj òm a son aussasse a contemplé Sòdoma da l’àut, antramente Abraham, për pijé congé da lor, a l’ha compagnaje për un tòch. 17Nosgnor a l’ha dije: “Dovrìa-ne fé le còse a lë scur sensa che Abraham a sapia lòn ch’i l’hai intension ëd fé?”. 18Abraham, an efet, a vnirà ‘l pare ‘d na nassion granda e potenta, tant che tùit ij pòpoj dla tèra as serviran ëd sò nòm për benedisse. 19I l’hai sernulo parèj ch’ a peuda comandé ai sò fieuj e ai sò dissendent ch’a së slontan-o nen dai mè senté e ch’a sio onest e giust. Antlora i farai për Abraham tut lòn ch’i l’hai promëtuje.

20Peui Nosgnor a l’ha dije a Abraham: “Le dolianse[5] ch’i l’hai arseivù da Sòdoma e Gomòra a son tròpe, përchè ij sò pëccà a son motobin grev. 21I veui calé a vëdde se lòn ch’a fan a corespond a le plente ch’a son rivame. S’a l’é nen parèj, i veui savejlo!”.

22Coj foresté a son partì da lì e a son andàit anvers Sòdoma, antramente Abraham a stasìa ancora dëdnans a Nosgnor. 23Antlora Abraham a l’é avzinassje e a l’ha dije: “Dësbleras-to dabon ël giust con ël gram? 24Fasoma cont che ant la sità a-i sio sinquanta giust: veus-to dabon crasèje? E përdoneras-to a col leugh për rësguard ai sinquanta giust ch’as treuvo? 25Ëd sicur it farìes nen na ròba parèj: fé meuire ‘l giust con ël gram, përparèj che ‘l giust a sia tratà tanme ‘l gram! Sicur it faries pa na ròba parèj! Col ch’a giudica tuta la tèra, farà-lo nen conform a giustissia?”.  26Nosgnor a l’ha rësponduje: “Se a Sòdoma i trovetai sinquanta giust, për rësguard a lor i përdonerìa la sità antrega”.

27Abraham a l’ha ansistù: “Im n’ancalo ‘d parlé torna a mè Signor, combin ch’i sia mach ëd póer e ‘d sënner. 28Fasoma cont ch’ ant la sità ai sinquanta giust a-i na manco sinch: për ësti sinch dësbleras-to tuta la sità?”. A l’ha rëspondù: “I la dëstruerai nen, për rësguard a coj quarantessinch. 29Abraham a l’ha arpià a parlé e a l’ha dije: “Fasoma antlora cont ch’as na trovo quaranta”. A l’ha rësponduje: “I lo farai nen për riguard a coj quaranta”. 30A l’ha arpijà: “Ch’as la pija nen mè Signor, s’i parlo ancora: “Fòrse là as na troveran tranta”. A lha rësponduje: “I lo farai nen s’i na troverai tranta”.

31“Mè Signor! Forse là as na troveran vint”. A l’ha rëspondù: “I la dëstruerai nen për rësguard a coj vint”. 32A l’ha arpijà: “Ch’as la pija nen, mè Signor, s’i-j parlo mach na vira sola: miraco là as na troveran des”. A l’ha rëspondù: “I la dëstruerai nen për rësguard a coj des”.

33Peui Nosgnor, co.a ch’a l’ha finì ‘d parlé con Abraham, a l’é andass-ne e Abraham a l’é tornà an soa tenda.

Artòrn a la Tàula dla Bibia


  1. O “Mè Signor”. A podrìa rendse an doe manere: coma apelassion ëd rispet a ‘d monsù, o l’arconossiment d’Abraham ch’a stasìa dëdnans a Nosgnor Dé. La diferensa a l’é an ebràich mach ëd doi pontin, ma ël test original a l’avìa gnun pontin - ch’a son ëstaje butà pì tard da dë scriba. An efet le diverse tradussion a l’nterpreto ant l’un-a o ant l’àutra manera.    
  2. O “Nosgnor”.
  3. O “a l’avìa chità Sara lòn ch’a-j ven ëd régola a le fomne”.
  4. O “anfijapìa”.
  5. O “Ël crij”.