La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Roman/Roman 4

From Wikisource
Jump to: navigation, search

4[edit]

Anlustrassion ëd la giustificassion[edit]

4:1 Abraham a l'era, da la mira uman-a, col ch'a l'ha prinsipià la nassion israelita. Còs ha-lo dëscurvì, chiel, rësguard a la manera d'esse considerà da Nosgnor ëd përson-e giuste? 4:2 Se 'l criteri dovrà per determinelo a fussa stàit la bontà 'd lòn che chiel a l'avìa fàit, ëd lòn Abraham a l'avria bin podù vantess-ne dëdnans a la gent, ma a podria nen vantess-ne dëdnans a Nosgnor. 4:3 Përchè le Scriture an diso: "Abraham a l'é fidasse a Nosgnor e, për motiv ëd soa fej, Nosgnor a l'ha consideralo na person-a giusta".

4:4 Quand ch'i comissionoma a dj'ovrié un travaj da fesse, la paga che për lòn i-j doma, ëd sicur a l'é nen un cadò, na grassia ch'i-j foma, ma 'l pagament ëd lòn ch'a jë speta. 4:5 Quand che, però, Nosgnor a considera quejdun na person-a giusta, chiel a lo fa, coma ch'a diso le Scriture, nen përchè col-lì a l'abia travajà, fàit quajcòsa, ma përchè a l'é fidasse an Nosgnor ch'a përdon-a ij pecator.

4:6 Ëdcò David a l'ha parlà 'd sossì quand ch'a fa la descrission ëd la gòj ch'a l'han coj ch'a son diciarà giust da Nosgnor sensa ess-lo vagnà. 4:7 A dis: "Quanta gòj ch'a l'han coj ch'a l’han vëddù përdonesse soa dzubidiensa 'd lor e ij sò pecà butà fòra dla vista për sèmper. 4:8 Quanta gòj ch'a-i sarà për coj ch'a l'han vëddù Nosgnor dëscanceleje ij pecà ch’a l'avìa pijane nòta ant sò liber!".

4:9 Ora, costa benedission é-lo mach pr' ij Giudé, o é-lo 'dcò për j'àutre gent, ch'a ch'a conòsso nen la sirconcision? Bin, i l'oma fortì che Abraham a l'é stait considerà n'òm giust da Nosgnor për motiv ëd soa fej. 4:10 Ma quand é-lo che sòn a l'é capitaje? É-lo stàit diciarà giust apress ch'a l'é sugetasse a la sirconcision, o anans? A l'é ciair che Nosgnor a l'ha acetà Abraham, a l'ha aprovalo, anans ch'as sugetèissa a la sirconcision. 4:11 La sirconcision, a l'era 'n segn che Abraham a l'avìa an efet fidasse 'd Nosgnor, e che Nosgnor a l'avia an efet acetalo e diciaralo n'òm giust - fin-a d’anans ch'as sugetèissa a la sirconcision. A l'é parèj che Abraham a l'é dventà 'l pare spiritual ëd coj ch'a l'han la fej e ch'a son nen dij sirconcis. Ëdcò lor a son da consideresse dij giust për motiv ëd soa fej ëd lor. 4.12 Abraham a l'é 'dcò 'l pare spiritual ëd ij sirconcis, ma mach s' a l'han la midema sòrt ëd fej ch'a l'avìa Abraham anans ch'as sugetèissa a la sirconcision.

4:13 A l'é ciair che la promëssa 'd Nosgnor ch'a l'avìa dàit la tèra antrega a Abraham e ai sò dissendent, a l'era nen fondà an soa obediensa a la lej 'd Nosgnor, ma an sla giusta relassion con chiel, cola ch'a ven da la fej. 4:14 Se la promëssa a fussa dàita mach a coj ch'as sugeto a lòn ch'a dis la Lej, antlora la fej a sarìa nen necessaria e la promëssa a sarìa veuida. 4:15 La lej, an efet, a comporta sèmper ëd castigh për coj ch'a fan dë sfors për conformess-ne e a lo peudo nen. L’ùnica manera për nen contravnì a la lej a sarìa d'avèj gnun-a lej da contravnì!

4:16 A l'é parèj che la promëssa as arsèiv për la fej: për lòn i dovoma nen paghé. A l'é 'n don che nojàutri i soma tuti sicur d'arsèive,tant che vivoma o vivoma nen an conformità dla lej 'd Mosè, bin-antendù, s' i l'avoma na fej tanme cola d’Abraham. Abraham a l'é 'l pare 'd tùit ij chërdent. 4:17 Lolì a l'é lòn che le Scriture a 'ntendo quand che Nosgnor a l'ha dije: "I l'hai stabilite coma ‘l pare 'd tante nassion". Sossì a l'é rivà përchè Abraham a l'ha chërdù ant ël Dé ch'arpòrta ij mòrt a la vita e ch'a crea còse neuve dal gnente. 4:18 Quand ch'a-i j'era pì gnun-a rason për speré, Abraham a l'ha seguità a speré - a chërde che chiel a sarìa dventà ‘l pare 'd tante nassion, e lòn përchè Nosgnor a l'avìa dije: "Parèj a saran ij tò dissendent".

4:19 La fej d'Abraham a l'era nen dventà pì fiaca gnanca quand ch'a l'era rivà a l'età dë squasi sent agn e as figurava che sò còrp a fussa stàit giumai coma mòrt, për nen parlé 'd col ëd Sara. 4:20 Abraham a l'ha mai strabucà 'n soa fej ant la promëssa 'd Nosgnor. An efet, soa fej a vnisìa pì fòrta: an sossì chiel a dasìa glòria a Nosgnor. 4:21 A l'era dël tut përsuas che Nosgnor a peudìa fé tut lòn che Chiel a l'avìa promëttuje e ch' a l'avrìa falo. 4:22 A l'é për lòn, për la fej d'Abraham, che Nosgnor a l'ha diciaralo n'òm giust.

4:23 Quand che Nosgnor a l'ha diciaralo n'òm giust, lolì a l'é nen stàit mach për sò benefissi, 4:24 ma 'dcò për ël nòstr: tut lolì an sicura che Nosgnor a considererà giust ëdcò nojàutri s' i chërdoma 'n Chiel, ch'a l'ha arsussità dij mòrt Gesù, Nosgnor, 4:25 ch'a l'era stàit butà a mòrt pr' ij nòstr pecà e ch'a l'é 'rsussità për rendne përson-e giuste dëdnans a Chiel.