La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 28

From Wikisource
Jump to: navigation, search

Maté[edit]

28[edit]

L'arsurression[edit]

1Ora, la sèira dël saba, a l’ambrun matiné dël prim dì dla sman-a, Marìa Madlen-a e l’àutra Marìa, a son vënue a vëdde la tomba (‘d Gesù). 2E tut sùbit a l’é fasse ‘n grand taramòt, përché n’àngel ëd Nosgnor a l’é calà giu dal cél, a l’é vënù, a l’ha fàit robaté la pera ch’a sarava l’intrada dla tomba e a l’é setass-ne ansima. 3Soa facia a l‘era tanme ‘l ciàir ëd na lòsna e soa vestimenta a l’era bianca tanme la fiòca. 4Le guardie a son tant sburdisse ch’a son restà coma mòrte. 5L’àngel, nopà, a l’ha dije a le fomne: “Avèj nen tëmma: i sai ch’i sercheve Gesù, ch’a l’é stàit butà ‘n cros. 6A l’é nen ambelessì, përché a l’é arsussità, com a l’avìa dit. Vnì a vëdde ‘l leugh andoa ch’a l’era stàit cogià. 7E andev-ne prest e disje ai sò dissépoj ch’a l’é arsussità d’ ij mòrt. Chiel a l’é ‘n camin a ‘ndé dëdnans a vojàutri an Galilea. I lo vëdreve ansilà. Scoté, i l’hai divlo”. 8Ora le fomne a son andass-ne an pressa da la tomba con tëmma e granda gòj, e a son corùe a nunsielo ai Sò dissépoj. 9Ma coma ch’as n’andasìo për nunsielo ai Sò dissépoj, Gesù a l’é presentasse dëdnans a loràutre e a l’ha dije: “Salve[1]!”. E a son avzinasse, a l’han basaje ij pé e a l’han adoralo. 10Antlora Gesù a l’ha dije: “Avèj nen tëmma, andé e dije ai mè frej d’andé an Galilea, e ch’am vëdran ansilà.

Ël rapòrt dle guardie[edit]

11Ora, quand ch’a l’ero ‘n camin d’andé, quajdun ëd dla guardia a l’é vnù ant la sità e a l’ha fàit savèj ai cap dij sacerdòt tut lon ch’a l’era rivaje. 12Su lòn ij sacerdòt a son radunasse con j’ansian, e apress na consulta, a l’han dàit na gran soma d’arzan ai soldà 13e a l’han dije: “Dì parèj: ‘Ij sò dissépoj a son venù ‘d neuit e a l’han robà sò còrp antramentre che nojàutri i dormìo 14E se ‘l governador a ven a sentine parlé, i lo përsuadroma e iv butroma fòra dij pastìss”. 15Antlora ij soldà a l’han pijà ij dané e a l’han fàit coma ch’a l’avìo mostraje. E sta stòria a continua d’esse contà antrames ij Giudé fin-a ‘ncheuj.

Ël grand Mandat[edit]

16Antlora j’undes dissépoj a son andass-ne an Galilea, an sù la montagna andoa Gesù a l’avìa comandaje ‘d portesse. 17Quand ch’a l’han vëddulo, a l’han a adoralo, ma quajdun ëd lor a l’era dobios. 18E Gesù, avzinandse, a l’ha dije: “A l'é stàit dàit a mi tùit ël podèj[2] an cél e an sla tèra. 19Andé, donch, e fé ‘d dissépoj ‘d tute le nassion, bateseje ant ël Nòm dël Pare, e dël Fieul e dlë Spìrit Sant , 20e mostreje a scoté tut lòn ch’ i l’hai comandave. E arcordeve[3] ch’i son sèmper con vojàutri fin-a ‘l compiment dij temp[4]”.

Nòte[edit]

  1. O “Iv saluto”.
  2. O “autorità”.
  3. O “Vardé”.
  4. O “dël mond” o “dl’età”.