La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 14

From Wikisource
Jump to: navigation, search

14[edit]

La mòrt ëd Gioann Batista[edit]

1An col temp-là Eròde, 'l governator[1], a l'ha sentì parlé dl'arnomansa 'd Gesù, 2A dis ai sò servitor: "A l'é Gioan Batista, ch'a l'é arsussità dai mòrt. A l'é për lòn che 'd potense miracolose a agìsso an chiel". 3Përché Eròde a l'avìa fàit aresté Gioan e a l'avia falo staché e buté 'n përson për contenté Erodìade, la fomna 'd sò frel Flip. 4Përché Gioan a disìa: "Ti 't peude nen avèila për fomna". 5E a l'avrìa bin vorsù felo meuire, ma a l'avìa tëmma dël pòpol ch'a riveriva Gioann coma 'n profeta. 6Ora ël dì dla festa 'd compiann d'Eròde, la fija d'Erodìade a l'ha balà dëdnans a l'adunansa, e lòn a l'é piasùje a Eròde, 7tant da promëttje con giurament ëd deje tut lòn che chila a-j ciamrìa. 8Chila, donque, cissà da soa mare, a l'ha dit al rè: "Dame sì ant un piat, la testa 'd Gioan Batista". 9Combin che lòn a-j dëspiasèissa, a l'ha dàit l'ordin ch'a-j la dèisso për motiv ëd sò giurament e 'd coj ch'a l'ero a tàula ansem a chiel. 10Ansì, a l'ha mandà a fé tajé la tèsta a Gioan an përzon. 11A l'han portà soa testa ant un piat e a l'han dala a la fija, e chila a l'ha portala a soa mare. 12Peui a son vnù ij dissépoj 'd Gioan ch'a l'han portà via sò corp e a l'han sotralo. A son peui vnù a contejlo a Gesù.

Gesù a dà da mangé ai sinch mila[edit]

13Ora, quand che Gesù a l'ha scotà lòn, a l'é artirasse da lì an sna barca për sté për sò cont. Nopà, quand che la gent a l'ha savulo, a son andaje dapress a pé dai pais d'antorn (arlongh la riva). 14Apress d’ess-ne calà giù, Gesù a l'ha vëddù la gran massa 'd gent ch'a l'era rivaie e an n'avia compassion, e a l'ha varì ij malavi ch’a l’avìo portass-je ansema. 15Quand l'é fasse sèira, ij sò dissépoj a son vnù e a l'han dije: "Sto-sì a l'é 'n pòst isolà e a l'é già tard. Manda via la gent, parèj ch'as na vado tùit a le borgià për catesse da mangé". 16Ma chiel a l'ha dije: "A-i é nen da manca ch'as na vado. Deje vojàutri quaicòsa da mangé". 17E a l'han rësponduje: "Ma i l'oma mach sinch pan e doi pess!". 18"Portemje sì!", a l'ha replicà. 19Antlora a l'ha dàit istrussion a la gent ëd setesse an sl'erba. A l'ha pijà ij sinch pan e ij doi pess e an aussand j'euj al cél a l'ha rendù grassie. Peui a l'ha rompù ij pan e a l'ha daje ai sò dissépoj e ij dissépoj a la gent. 20Tùit a l'han mangiane e a son ëstane sodisfàit, e dij tòch ch'a l'é vansass-ne a l'han ampinije dòdes cavagne. 21Ora, sensa contene le fomne e le masnà, a-i ero apopré sinch mila òm ch'a l'avìo mangià.

Gesù a marcia an sl'eva[edit]

22Sùbit apress, Gesù a l'ha ansistù ch'ij sò dissépoj a montèisso ant la barca e passèisso prima 'd chiel a l'àutra riva, antramentre che chiel a l'avrìa congedà 'l pòpol. 23E quand ch'a l'ha avulo congedà, a l'é montà daspërchiel ans na montagna për preghé. Quand ch'a l'é vnua la sèira, a l'é restà là con gnun d'àutri. 24Ant ël mentre la barca a l'era già slontanasse da la riva e a l'era sbatùa da j’onde, për motiv che 'l vent a l'era contrari. 25E quand che la neuit a l'era press che finìa[2] Gesù a l'é vnù da lor an marciand an sl'eva dël lagh. 26E ij dissépoj, an vëdendlo marcé an sl'eva, a son sbaruvasse e a disìo: "A l'é 'n fantasma!" e dla tëmma ch'a l'avìo a son butasse a crijé. 27Nopà, tut sùbit Gesù a l'ha parlaje e a l'ha dije: "Abie 'd corage, i son mi, avèj nen tëmma!". 28E Pero a-j dis: "Signor, s'a l'é ti, comanda ch'i vada da ti an marciand an sj’onde". 29E Gesù a-j dis: "Ven!". E Pero, calà giu da la barca, a l'é butasse a marcé an sl'eva për andé da Gesù. 30Ma sicoma che 'l vent a l'era fòrt, a l'é sburdìsse e, mentre ch'a fongava, a l'ha crijà: "Signor, salveme!". 31E sùbit Gesù a l'ha sporzuje la man e a l'ha ciapalo, an disand: "Òm ëd pòca fej, përché has-to dubità?". 32Quand ch'a son ëstàit montà ant la barca, 'l vent a l'é chità. 33Antlora, coj ch'a l'ero ant la barca, a l'han renduje l’adorassion e a l'han dit: "Për sicur ti 't ses ël Fieul ëd Nosgnor Dé”. 34Peui, passà ch'a son ëstàit dëdlà dël lagh, a son vnù ant ël pais ëd Genesaret. 35Quand che la gent dë sto pais a l'han arconnossulo, a l'han falo savèj daspërtut tut d'antorn e a-j portavo tùit ij sò malavi. 36E a lo pregavo 'd permëtte mach ch'a tochèisso 'l bòrd ëd soa vestimenta, e tùit coj ch'a l'avìo tocajla a son stàit varì.

Nòte[edit]

  1. O "tetràrca".
  2. Let. "A la quarta vigilia dla neuit".