La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 12

From Wikisource
Jump to: navigation, search

12[edit]

Na discussion an sël dì ‘d Saba[edit]

1An col temp-lì Gesù a andasìa un dì ‘d Saba an mes d’un camp ëd gran e ij sò dissépoj, ch’a l’avìo fam, a son butasse a cheuje dë spì ‘d gran e a mangessje. 2Quand che ij Farisé a l’han vëddù lolì, a l’han dije: “Com é-lo che ij tò dissépoj a fan na ròba ch’a l’é proibìa ‘d fela ant ël dì ‘d Saba!”.

3Ma chiel a l’ha rësponduje: “Eve nen lesù lòn ch’a l’avìa fàit David un dì ch’a l’avìa fam, chiel e soa gent? 4Coma ch’a l’é intrà ant la ca ‘d Nosgnor, e a l’ha mangià ij pan dj’oferte, ch’a l’era nen consentije ‘d mangé, nì a chiel nì ai sò, ma mach ij sacerdòt a podìo mangene?” 5Opura eve nen lesù ant la Lej ëd Mosè, che ant un dì ‘d Saba, ij sacerdòt ant ël templ, a peudo trasgredì l’arpòs dël dì ‘d Saba sensa për lòn ess-ne colpèivol? 6Ora iv diso ch’a-i é sì un ch’a l’é motobin pì grand dël templ. 7Ma s’i savèisse lòn ch’a veul dì: I veuj la misericòrdia e pa nen ij sacrifissi, i l’avrìe nen condanà ‘d nossent, 8Përchè ‘l Fieul ëd l’Òm a l’é Signor fin-a dël Saba”.

N’òm varì ant un dì ‘d Saba[edit]

9Partì ch’a l’é stàit da lì, Gesù a l’é intrà ant la sinagòga. 10A-i era là n’òm ch’a l’avìa na man paralisà e, për podèj acusé Gesù, a l’han ciamaje: “É-lo consentì d’arsané ant un dì ‘d Saba?”. 11Gesù a l’ha rësponduje: “Chi sarà-lo col ëd vojàutri che s’a l’ha na feja ch’a ven-a tombé ant un fòss ëd Saba, a lassa ‘d pijela e ‘d gavejla fòra? 12N’òm a val motobin da pì che na feja! Siché, a l’é bin consentì ‘d fé dël bin ant un dì ‘d Saba!”. 13Antlora a l’ha dije a col òm: “Spòrz toa man”, e a l’ha sporzujla, e a l’é dventà san-a parèj dl’àutra. 14Peui ij Farisé a son seurtì e a l’han tnù consej contra Gesù com a farìo për felo meuire.

Gesù, ël sërvent sernù[edit]

15Quand ch’a l’ha savùlo, Gesù a l’é artirasse da lì e motobin ëd gent a l’é andaje dapress, e an tra ‘d lor a l’ha varì coj ch’a l’ero malavi. 16Contut, a l’ha proibije fòrt ch’as savèissa an gir. 17A l’é parèj ch’a l’é compisse lòn ch’a l’avìa nunsià ‘l profeta Isaìa: 18“Vardé lì mè sërvent, col ch’i l’hai sernù e ch’i veuj tant bin: chiel am fà tant piasì. I butrai an chiel mè Spirit e chiel a nunsierà la giustissia a le nassion. 19A contendrà nen, a aussërà nen la vos an pùblich, gnanca as sentirà soa vos ant le piasse. 20A sfriserà nen la can-a ch’a l’é già scrussìa, e a dëstisserà nen la candèila ch’a fuma ancora, fin tant ch’a fasa trionfé la giustissia. 21Sò nòm a sarà la speransa ‘d tut ël mond”[1].

Gesù e ‘l prinsi dij demòni[edit]

22Antlora a l’han mnaje n’òm ch’a l’era possedù dal demòni e ch’a l’era bòrgno e mut. Gesù a l’ha arsanalo ëd manera che col ch’a l’era stàit bòrgno e mut a parlava e a vëddìa. 23Tuta la furfa a l’é stane stupìa, e a disìa: “Sto-sì sarìa-lo nen fòrsi ‘l Fieul ëd David?”. 24Ij Farisé, contut, an sentenda lòn, a disìo: “Col-lì, s’a scassa ij demòni, a lo fà për l’euvra ‘d Belzebù, ‘l prinsi dij demòni!” 25Gesù, ch’a conossìa ij sò pensé ‘d lor, a l’ha dije: “Qualonque regn andova ch’a-i sìa ‘d division a podrà nen dzurvive, e qualonque sità o famija ch’a l’é divisa e ch’as fà la guèra, a peul nen duré. 26S’a l’é Sàtana ch’a scassa Sàtana, a l’é an dëscòrdia con chiel medésim. Com é-lo donca che sò regn a podrà mai duré? 27E se mi i scasso ij demòni për l’euvra ‘d Belzebù, për euvra ‘d chi é-lo ch’ ij vòstri esorcista a lo scasso? Edcò lor a scasso ‘d demòni, parèj a saran lor ch’av condanëran për lòn ch’i l’eve dit. 28Se a l’incontrari, mi i scasso ij demòni për l’euvra dlë Spirit ëd Nosgnor, a l’é sicur che ‘l Regn ëd Nosgnor a l’é rivà an mes a vojàutri. 29Com é-lo ch’un a podrìa intré ant la ca d’un òm ch’a l’é fòrt e robeje ij sò beni, se, anans ëd tut, a staca nen l’òm fòrt? A l’é antlora ch’a pijerà lòn ch’a-i é ant la ca.

30Chi ch’a l’é pa con mi, a l’é contra mi e ch’a ambaron-a nen con mi, a sbarda.

31Ëd conseguensa iv diso: minca pëccà e bëstëmmia a peul esse përdonà, ma la bëstëmmia contra lë Spirit Sant a sarà pa nen përdonà. 32Chi ch’a parla contra ‘l Fieul ëd l’Òm a sarà përdonà, ma chi ch’a parla contra lë Spirit Sant a sarà pa nen përdonà, ni an ës mond nì ant ël mond a vnì.

Còse bon-e e còse grame[edit]

33S’i piante n’erbo bon, a darà ‘d frut bon, e s’i piante n’erbo gram, a darà ‘d frut gram, përchè dai sò frut as conòss la pianta[2]. 35Rassa ‘d vipre! Com é-lo ch’i podrìe parlé bin, vojàutri ch’i seve gram? Përchè la boca a parla da lòn ch’a seurt dal cheur[3]. 12:35 L’òm onest a gava ’d bon-e ròbe dal bon tesòr ëd sò cheur, e l’òm gram a gava ‘d ròbe grame dal tesòr gram ëd sò cheur. 36Ora iv diso che ‘d tute le paròle dësutil ch’a diran j’òm a na rendran cont ant ël Dì dël Giudissi; 37Siché da toe paròle it saras giustificà e da toe paròle it saras condanà.

Ël segn ëd Giòna[edit]

38Antlora certidun dij magister ëd la Lej e dij Farisé a l’han dije a Gesù: “Magister, nojàutri i l’avrìo gòj ëd vëdd-te fé ‘n segn miracolos”. 39Ma chiel a-j rëspond: “Sta nassion grama e adultera a ciama ‘d vëdde ‘n segn miracolos, ma gnun àutr segn a-j sarà acordà sëdësnò col ëd Giòna, ël profeta. 40Përchè coma Giòna a l’é restà tre dì e tre neuit ant ël vènter ëd na balen-a, parèj ël Fieul ëd l’Òm a starà ant ël cheur ëd la tèra. 41Ant ël Dì dël Giudissi, j’abitant ëd Ninive a s’aussëran për condané la gent ëd costa generassion, përchè lor a l’avìo convertisse a la predicassion ëd Giòna, e ambelessì a-i é quajdun ch’a l’é pì grand che Giòna. 42Ant ël Dì dël Giudissi, la regin-a dël pais dël Sud as aussërà për condané la gent ëd costa generassion, përchè chila a l’era vnùa da la fin dël mond mach për podèj sente la saviëssa ‘d Salomon, e ambelessì a-i é quajdun ch’a l’é pì grand che Salomon.

Artorn dlë spirit maléfich[edit]

43Lë spirit maléfich, quand ch’a seurt da n’òm, as na va ant ël desert an sercand un leugh për arposesse, ma a na treuva pa. 44Antlora a dis: “Im na tornërai a ca mìa da ‘ndoa ch’i son seurtì”, e tornà ch’a l’é, a la treuva dësbarassà, ramassà e bele che pronta. 45Peui as na va, a pijé ansem a chiel set d’àutri spirit pì gram ancora che chiel che, essendje intrà, a së stabilisso. Parèj, la fin ëd col òm a l’é pess che al prinsipi. A na sarà l’istess con la gent ëd costa generassion grama”.

La mare e ij frej ëd Gesù[edit]

46Damentre che Gesù a parlava ancora a la gent, a l’é rivà che soa mare e ij sò frej a l’ero fòra ch’a sercavo ‘d parleje. 47Quajdun a-j dis: “Toa mare e ij tò frej a son là fòra ch’a vorìo parlete”. 48Ma chiel a l’ha rësponduje a col ch’a l’avìa dit lòn: “Chi é-la mia mare, e chi son-ne ij mè frej?”. 49Peui, indicand ij sò dissépoj, a l’ha dit: “Coj-là a son mia mare e ij mè frej. 50Përchè chionque a farà lòn ch’a comanda mè Pare ch’a l’é an cél, col-lì a l’é mè frel, e mia seur, e mia mare”.

Nòte[edit]

  1. O “ëd tute le nassion”.
  2. O “fieuj”.
  3. O “da la bondansa dël cheur la boca a parla”.