La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 11

From Wikisource
Jump to: navigation, search

11[edit]

1Quand che Gesù a l'ha finì sti amaestrament ai sò dódes dissépoj, a l'é partisne da col pòst për andé a mostré e a prediché ant soe sità 'd lor.

Gesù e Gioan Batista[edit]

2Ora, Gioan, che ant la përzon a l'avìa sentì parlé 'd lòn che 'l Crist a fasìa, a l'ha mandaje doi 'd sò dissépoj për dije: 3"Ses-to Col ch'a l’ha da ven-e ven-e, o i l’oma da spetene n'àut?". 4E Gesù a-j rëspond: "Andé e fé vòsta relassion a Gioan ëd lòn ch'i l'eve vëddù e sentì: 5Ij bòrgno a s-ciàiro, ij sòp a marcio, ij lebros a son mondà, ij ciòrgn a sento, ij mòrt a son arsussità, e l'Evangèli a l'è predicà ai pòver". 6A l'é beat col ch'a sarà nen scandalisasse 'd mi".

7Antramente ch'as n'andasìo, Gesù a l'ha comensà a parlé a la gent ëd Gioan: "Còsa seve andàit a vëdde ant ël desert? Na cana sopatà dal vent? 8Ancora, còsa seve andàit a vëdde? N'òm vestì 'd manera spatussanta? Coj ch'a son vestì parèj a son ant ij palass reaj. 9Còs' i seve andàit a vëdde? Un profeta? Eh, iv diso, e 'd pì d'un profeta? 10Sto-sì a l'é col ch’a l’é scrivùne: ‘Vardé, iv mando mè ambassador dëdnans a ti ch ' at prontrà la strà’. 11In vrità iv diso, che fra coj ch'a son nassù da na fomna, a-i é stàine gnun pì grand che Gioan Batista; ma 'l pì cit ant ël Regn ëd Nosgnor, a l'é fin-a pì grand che chiel. 12Dal temp ëd Gioan Batista fin-a 'l dì d'ancheuj, ël Regn dël ciel a l'ha patì violensa e a-i rivran coj ch'a lo ciapo a fòrsa; 13përchè tùit ij profeta e la Lej a l'han profetisà fin-a a Gioan. 14E s'i veule capila, a l'é col-li l'Elìa ch'a dovia ven-e. 15Chi ch'a l'ha d'orije për sente, ch'a senta.

16Ma a chi avraj-ne da paragoné sta generassion? A smija a coj fieuj ch'a stan setà 'n piassa e ch'a crijo l'un l'àutr: 17Për vojàutri i l'oma sonà la fluta e i l'eve nen balà. I l'oma cantà 'd canson da fé pioré e i l'eve nen piorà. 18Përché Gioan a l'é vnù e a l'ha nen smangiassà ni sbeivassà, e a diso: A l'é 'mposessà da 'n demòni. 19A l'é peui vnù 'l Fieul ëd l'Òm ch'a mangia e a bèiv, e a diso: Vardé-là 'n mangion e 'n beivon, amis dj'esator dl'impòste e dij pecator. La sapiensa, nopà, a l'é stàita giustificà da soe euvre[1]".

Guaj a cole sità ch'a veulo nen pentisse[edit]

20Antlora Gesù a l'é butasse a arprocé a le sità, andoa a l'avìa fàit motobin ëd miracoj, ma ch'a l'ero nen pentisse. 21"Guaj a ti Corasin! Guaj a ti, Betsaida! Përché s'ij miracoj ch'a son operasse tra 'd voi a fusso rivà a Tir o a Sidon, lor a sarìo già da temp pentisse con ròbe 'd sac e ant la sënner. 22Ma it diso che ant ël Di dël Giudissi a sarà pì tolerabil për Tir e Sidon che për ti! 23E ti, Capèrnaum, ses-to stàita 'lvà fin-a al cél? No, ti 't saras campà giù fin-a 'nt l'infern[2], përché se ij miracoj ch'a son stàit fàit an ti, a fusso rivà a Sòdoma, cola sità a sarìa ancora là ant ël dì d'ancheuj. 24Ma iv diso che ant ël Dì dël Giudissi, a sarà pì tolerabil për la region ëd Sòdoma che për ti".

L'anvit ëd Gesù[edit]

25An col temp là, Gesù a l'ha dit: "It diso grassie[3], Pare, Signor dël cél e dla tèra, për lòn ch' it  l'has stërmà ste còse da coj ch'as chërdo d' savèj e d'esse inteligent e ch'it l'has arvelaje a le masnà. 26A l'é parèj, Pare, përchè parèj a l'é piasute[4]. 27Ël Pare a l'ha dame tute le còse an man[5]. Gnun a conòss ël Fieul sednò 'l Pare e gnun a conòss ël Pare sednò 'l Fieul e chi 'l Fieul a l'avrà bin vorsù féje st' arvelassion. 28Vnì da mi tìuti vojàutri ch'i seve strach e carià, e mi iv daraj arpòs. 29Buteve an sël còl mè giov e amprendeve da mi, ch'i son gentil e ùmil ëd cheur, e i trovreve l'arpòs che vòstr' ànime an n'han da manca[6], 30përchè mè giov a l'é belfé ‘d portelo e mè càrich a l'é nen grev".

Nòte[edit]

  1. O "dai sò fieuj".
  2. O "Ades", la destinassion ultima 'd coj ch'a saran nen trovà giust dëdnans a Nosgnor.
  3. O "It làudo".
  4. O "përchè costa a l'era toa volontà 'd grassia".
  5. O "A l'ha consigname tute le còse", a l'ha butaje sota mia autorità.
  6. O "l'arpòs ëd vostre ànime".