La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 4

From Wikisource
Jump to: navigation, search

March[edit]

4[edit]

La paràbola dël sëmnor[edit]

1Peui Gesù a l'é torna butasse a mostré davzin al mar e a s'ambaronava tanta ëd cola gent tut dantorn a chiel che Gesù a l'é montà sna barchëtta an sl'eva e da là, astà, a parlava a la gent ch'a stasìa an sla riva. 2A-j mostrava motobin ëd còse con ëd paràbole e a-j disìa ant ël sò amaestrament: 3"Scoté: un sëmnor a l'é surtì a sëmné 4e a l'é capitaje che na part ëd la smens a l'é cascà longh la stra, e a-i é vnuje dj'osej dël ciel ch'a l'han mangiajla tuta. 5N'àutra part a l'é cascà ant un leu pien ëd pere doa ch'a-i era nen vàire 'd tèra e a l'é chërsùa sùbit përchè a-i era nen ëd teren ancreus. 6Ma quand ch'a l'é surtije 'l sol, a l'é restà brusà e dal moment ch'a l'avìa nen ëd rèis, a l'é restà sëcca. 7N'àutra part a l'é cascà antrames a dle spin-e e le spin-e a son chërsùe e a l'han stenzula e a l'ha frutà gnente. 8E n'àutra part a l'é cascà ant na tèra bon-a e a l'ha frutà, vnisend sù e chërsend ëd tal manera che un gran a l'ha portane apopré tranta, n'àutr sessanta, n'autr sent". 9E a-j disìa: "Col ch'a l'ha d'orije për sente, ch'a staga a sente[1]".

Ël motiv dle paràbole[edit]

10Quand ch'a l'é restà da sol, coj ch'a j'ero dantorn a chiel, con ij dódes, a l'han anterogalo a propòsit ëd cola paràbola. 11chiel a l'ha dije: a vojàutri a l'é përmëtuve 'd conòsse 'l segret dël regn ëd Nosgnor; ma a coj ch'a na son fòra tute le còse as trato con ëd paràbole. 12Përchè an vëdend a vëddo ma a s-ciàiro nen; e che an ëscotand a scoto ma a capisso nen; për nen ch'as converto e che ij sò pecà a sio përdonà.

Gesù a spiega la paràbola dël sëmnor[edit]

13Peui a l'ha dije: I-é-lo chi ch'a capiss nen costa paràbola? Com é-lo donca ch'i capireve tute le paràbole? 14Col ch'a sëmna, a l'é col ch'a sëmna la Paròla. 15E valà, coj ch'a arsèivo la smens arlongh la stra, a son coj ch'a-j sëmno la paròla; ma dòp ch'a l'han ëscotala, Sàtana a riva dun-a e a pòrta via la paròla sëmna ant ij sò cheur. 16L’istess, coj ch'a arsèivo la smens ant dij leu andoa a-i é 'd pere, a son coj che avend sentì la paròla a l'arsèivo tòst con piasì. 17Ma a l'han pa 'd rèis an lor medésim, e a duro mach un temp, ëd manera che an rivandje dij sagrin e la përsecussion për via dla Paròla, a son dun-a scandalisà. 18E coj ch'a arsèivo la smens an mes a le spin-e, a son coj ch'a sento la paròla. 19Ma ij crussi dë sto mond e l'angann dle richësse, e l'angordisia dj'àutre ròbe, essend intrà ant ij sò spìrit, a strenzo la Paròla, e chila a resta sensa frut. 20Ma coj ch'a l'han arseivù la smens an na tèra bon-a, a son coi ch'a scoto la paròla, e che a la arsèivo e ch'a pòrt 'd frut; un tranta, e l'àutr sessanta, e l'àutr sent.

Ël lum sota 'n sigilin[edit]

21A disìa ëdcò: As pòrt-lo ël ciàir për butelo sota ‘n sigilin o sota 'n let? É-lo nen për butelo an sël candlé? 22Përchè a-i é gnente ëd segret ch'a vnirà nen a savèisse, e a-i é gnente dë stërmà ch'a ven-a nen al dëscuvert. 23Se cheicadun a l'ha dj'orije për sente, ch'a staga a sente[1].

24A l'ha ancor dije: Pijé varda ‘d lòn ch'i sente; dla mzura ch'i dovre i sareve mzurà 'dcò vojàutri[2] e av sarà dàita fin--a na gionta. 25Përchè a col ch'a l'ha, a-j sarà dàit; e a col ch'a l'ha pa, a-j gavran ëdcò lòn ch'a l'ha[3].

La paràbola dla smens ch'a chërs[edit]

26A disìa ëdcò:  "Ël Regn ëd Nosgnor a l'é coma quand n'òm a sëmna dë smens ant la tèra. 27Tant s'a deurm o ch'a sia dësvij, ëd neuit e 'd dì, la smens a gica e a chërs sensa che chiel a sapia coma. 28La tèra a dà[4] daspërchila prima l'erba, e peui lë spi e peui, a la fin, ël forment ant lë spi. 29Quand che 'l gran a l'é mur, col òm a-i buta dlongh l'amsòira, përchè 'l temp dl'amson a l'é rivà.

La paràbola dla smens ëd senëvra[edit]

30A disìa ancora: "A còsa podriom-ne comparisioné ël Regn ëd Nosgnor, o con che paragon podriom-ne arpresentelo? 31A l'é parèj dël gran ëd senëvra che, quand as sëmna ant la tèra, a l'é la pì cita ëd tute le smens ch'as campo ant la tèra. 32Ma apress ch'a l'é sëmnà, a chërs e a ven pì granda che tute j'àutre piante, e a buta fòra ëd grand branch, tant che j'osej dël cél a peulo fé ij sò ni a soa ombra".

Coma Gesù a deuvra le paràbole[edit]

33Parèj, con vàire paràbole ëd costa sòrt, a-j nunsiava la paròla ëd Nosgnor, conforma ch'a podìo capila. 34A-j parlava nen sensa 'd parabòle; ma an privà a-j dëspiegava tut ai sò dissépoj.

Gesù a pasia na burasca[edit]

35Peui ant l'istess di, vnùa ch'a l'era la sèira, Gesù a l'ha dije: "Passoma da l'àutra banda dël lagh". 36E chitand la furfa, a l'han ëmnalo ansem a lor, chiel essenda già là 'nt la barca. A-i era ëdcò d'àutre barchëtte ch'a-j companiavo.

37Ora, a l'é aussasse un turbij ëd vent tant fòrt, che j'onde a campavo l'eva ant la barchëtta, ëd manera ch'as ancaminava già a ampinisse. 38Ma chiel a l'era a la popa, ch'a durmìa an s'un cussin. Antlora a l'han dësvijalo, e a l'han dije: “Signor, at na fa gnente ch'i meuiroma?". 39Ma chiel, an dësvijandse, a l'ha crijaje al vent e a l'ha dit al mar: "Stà chièt, sta ferm"; e 'l vent a l'é chità e tut a l'é stàit chiet. 40Peui a l'ha dije: "Përchè eve-ne tanta pàu? Com é-lo ch'i l'eve nen ëd fej?". 41E lor as son sentisse adòss na gran tëmma e as disìo l'un l'àutr: "Ma chi é-lo chiel-sì, che fin-a ël vent e ël mar a-j dan da ment?".

Nòte[edit]

  1. 1.0 1.1 O "a farìa mej a sente".
  2. Na version latin-a e la version gòtica a gionta ambelessì: "...e a vojàutri ch'i chërde". Lolì a parëss na nòta 'd në scriba për dëspieghé la conession con "pijé varda".
  3. La significassion a l'é che col ch'a 'rsèiv volenté la dotrina 'd Gesù riguard a soa përson-a e 'l Regn dij Céj, a na pija part ancheuj e fin-a 'd pì ant l'avnì. Për col ch'a 'rfuda le paròle 'd Gesù, l'ocasion che cola përson-a a l'ha adess d'arsèive le benedission dël Regn un di a-j saran gavà për sèmper.
  4. O "a produv".