La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 24

From Wikisource
Jump to: navigation, search

Luca[edit]

24[edit]

L'arsurression[edit]

1Ël prim dì dla sman-a, a la matin bonora, le fomne a son andàite a la tomba[1], an portand le spessie aromàtiche[2] ch’a l’avìo prontà (për onze 'l còrp ëd Gesù). 2E a l’han trovà la pera robatà[3] davzin a la tomba. 3E aprèss ess-ie intrà, a l’han nen trovà là ‘l còrp dël Signor Gesù. 4Ora a l'é rivà che, antramentre ch'a savìo nen còsa pensé ‘d lòn, a l'improvista a son ancòrzusse ch'a-i ero davzin a lor doi òm con ëd vestimente ch'a sbërlusavo 'd lus. 5Le fomne a son restà d'autut sburdìe e a l'han bassà la testa fin-a tèra[4], e coj-lì a l'han dije: "Përchè i serche antrames ij mòrt col ch'a l'é viv? 6A l'é nen sì, ma a l'é arsussità! Arcordeve 'd lòn ch'a l'ha dive quand che chiel a l'era ancor an Galilea, 7visadì che 'l Fieul ëd l'òm a fussa consegnà an man ai pecador, ch'a fussa butà 'n cros e ch’arsusitèissa ‘l ters di”. 8Antlora le fomne a son arcordasse 'd cole paròle[5]. 9Peui, tornà da la tomba, a l'han nunsià tute ste còse a j'óndes e a tuti j'àutri. 10A l'ero Maria ‘d Magdala, Gioana, Maria ‘d Giaco, e j'àutre ch'a l'ero ansema lor, ch'a l'han contalo a j'apòstoj. 11Le paròle dë ste fomne a-jë smijavo ‘d còse sensa sens, dij seugn, e a l’han nen chërduje, 12Pero, nopà, a l'é aussasse e a l'é corù a la tomba. A l'é chinasse për vardé, ma a l'ha mach vedù le binde 'd lin. Peui a l'é tornass-ne a ca, tut antërdoà për lòn ch'a l'era rivà.

Gesù a marcia an sla strà ch'a va a Èmmaus[edit]

13Ora, an col midem dì, doi ëd lor[6] a l'ero 'n marcia për na borgià 'd nòm Èmaus ch'a l'era anviron óndes chilométer da Gerusalem, 14A discorìo tra 'd lor ëd tut lòn ch'a l'era capità. 15Antramentre che lor a discorìo e debatìo ansema, Gesù an përsona a l'é avzinass-je e a l'ha comensà a feje companìa për la stra, 16ma j'euj 'd lor a l'ero nen a la portà d'arconòss-lo[7]. 17E chiel a l'ha dije: "Còsa a son-ne sti discors ch'i ten-e an tra ‘d vojàutri antramentre ch’i marce?". Anlora ij doi a son fermasse con la tristëssa scrita 'n facia. 18Un ëd lor, ch'as ciamava Clèopa, a l'ha rëspondù e a l'ha dije: "Ses-to l'ùnich foresté an ësti dì-sì a Gerusalem ch'a sa nen lòn ch'a l'é capitaje?". 19E chiel a l'ha dije: "Còsa?". A l'han responduje: "Tut lòn ch'a rësguarda Gesù ëd Nasaret, ch'a l'era ‘n profeta, potent ant j'euvre e ant le paròle dëdnans a Nosgnor e a tut ël pòpol; 20e coma ch’ ij nòstri prinsipaj sacerdòt e cap a l'han consignalo për felo condané a mòrt e a l'han falo meuire an sna cros. 21Nojàutri i speravo ch'a fussa chiel ch’a l’avrìa liberà Israel, ma con tut lòn, a son già passaje tre di da quand ëste còse a son capità. 22E peui, quai fomne dle nòstre, a l'han motobin sburdì-ne: a son andàite la matin a la tomba, 23a l’han pì nen trovaje sò còrp e a son vnùe a conté-ne d'avèj avù na vision d'àngej ch'a disìo che chiel a l'é viv. 24E quaidun dij nòstri a son andàit a la tomba e a l'han trovà pròpi com a l'avio dit le fomne, ma chiel a l'han nen vëddùlo". 25Antlora a l'ha dije: "Gent stupida ch’i seve![8] Coma ch'i seve meusi 'd cheur ant ël chërde a la paròla dij profeta! 26Ventava-lo nen che 'l Crist a suportèissa tuti coj patiment-là për intré an soa glòria?". 27Peui, an comensand da Mosè e an seguitand con tùit ij profeta, a l'ha dëspiegaje an tute le Scriture lòn ch'a fasìa 'd riferiment a chiel. 28E quand ch'a son ëstàit davzin a la borgià andoa ch'a andasìo, chiel a l'ha fàit coma s'a dovèissa andé pì anans. 29Ma lor a l'han dije con ansistensa: "Resta con noi, përché as avzin-a la sèira e 'l dì a l'é press a la fin". Chiel, donca, a l'é intrà (ant la borgià) e a l'é restà con lor. 30Anlora a l'é rivà che antramentre ch'a l'era a tàula con lor, a l'ha pijà 'l pan, a l'ha benedilo, a l'ha rompulo a tòch e a l'ha dane 'n pòch a pr'un. 31A l'é stàit pròpi an col moment-lì che j'euj dij dissépoj a son dovertasse e a l'han arconossulo, ma chiel a l'é dësparì da 'dnans a lor. 32E lor a l'han dit un con l'àutr: "I sentìo-lo nen coma 'n feu an nòstr cheur antramentre che chiel an parlava për la stra e an dëspiegava le Scriture?". 33Antlora a son sùbit aussasse e a son tornà a Gerusalem, andoa ch'a l'han trova j'óndes radunà, ansema j'àutri ch'a l'ero con lor. 34Tùit a-j disìo: " Ël Signor a l'é arsussità përdabon e a l'é fasse vëdde a Simon". 35Lor, peui, a l'han contaje lòn ch'a l'era rivà ëdcò a lor për la stra e coma ch'a l'avìo arconossulo quand che chiel a l'avìa rompù 'l pan a tòch.

L'ùltima apparission ëd Gesù[edit]

36Coma ch'a parlavo dë ste còse, Gesù 'n përson-a a l'é presentasse antrames a lor e a l'ha dije: "Che la pas a sia con voi!". 37Ma lor, sburdì e spaventà, a chërdìo 'd vëdde 'n fantasma. 38E a l'ha dije: "Përché i seve sburdì? E përché son-ne montà 'd dubi ant ij vòsti cheur? 39Vardé mie man e ij mé pé: i son pròpe mi! Tocheme e constaté bin: përché 'n fantasma a l'ha nen ëd carn e dj'òss com' i vëdde che mi i l'hai[9]. 40E an disend lòn a-j smonìa le man e ij pé. 41Ma sicoma che për la gòj a chërdìo ancora nen e ch'a l'ero tant sbalordì, a l'ha dije: "Eve sì quaicòsa da mangé?". 42E a l'han sporzuje 'n tòch ëd pess rostì. 43Chiel a l'ha pijàlo e l'ha mangialo dëdnans a lor.

Ël mandà final ëd Gesù[edit]

44Peui a l'ha dije: "Coste a son le paròle ch'iv disìo quand ch'i ero ancora con vojàutri: a ventava che tut lòn ch'a l'é scrit ëd mi ant la Lèj ëd Mosè, ant ij Profeta e ij Salm a fussa realisà". 45Anlora a l'ha duvertaje la ment[10] a l'inteligensa[11] dle Scriture. 46e a l'ha dije: "Parèj a resta scrit: ël Crist a patièissa e ch'arsussitèissa dij mòrt ël ters dì, 47e ch'as predichèissa a sò nom la conversion a tute le gent e 'l përdon dij pecà, an ancaminand da Gerusalem. 48Vojàutri i seve ij testimòni 'd cole còse. 49Vardé: i son an camin ëd mandé an sù vojàutri lòn che mé Pare a l'ha promëtù. Ma vojàutri resté ant la sità fin-a ch'i sie arvestì dla potensa da l'àut".

La partensa ëd Gesù[edit]

50Aprèss ëd lòn Gesù a l'ha mnaje fòra vers Betania e, an aussand le man al cel, a l'ha benedije. 51Antramentre ch'a-j benedìa, as s’é slontanasse[12] da lor e a l'é stàit alvà al cel[13]. 52E lor, apress avèjlo adorà, a son tornass-ne a Gerusalem con na gran letissia. 53E a stasìo sèmper ant ël templ an benedisend Nosgnor.

Nòte[edit]

  1. O "sepolcr".
  2. Spessie aromàtiche ò përfomà ch'a servìo për onze 'l còrp (mort) ëd Gesù, coma ch'as fasìa antlora.
  3. O "anrolà".
  4. Na pòsa ëd rispet e dë tëmma anvers n'aparission divin-a.
  5. Luca 9:22; Maté 16:21; 17:22-23; 20:18,19; March 8:31; 9:31; 10:33-34; Luca 9:22; 18:31-33.
  6. Visadì: doi dissépoj ëd Gesù.
  7. O "a l'ero artenù, ëd manera ch'a lo arconossìo nen".
  8. Tard ëd comprendònio, ch'a capiss nen.
  9. Cfr. At 1:4.
  10. O: "l'ëspìrit".
  11. O "Për comprende".
  12. O: "separasse".
  13. Cfr. At 1:9-11.