La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 1

From Wikisource
Jump to: navigation, search

Gioann[edit]

1[edit]

Pròlogh dl'Evangeli[edit]

1Ant ël prinsipi a-i era 'l Verb[1], e 'l Verb a l'era con[2] Nosgnor, e l Verb a l'era Nosgnor[3]. 2Ël Verb a l'era con Nosgnor al prinsipi. 3Tute le còse a son stàite creà[4] da chiel e a-i é gnente ch'a sia stàit creà ch'a sìa nen stàit creà da chiel. 4An chiel a-i era la vita, e la vita a l'era la lus ëd j'òm[5]. 5E la lus a splendriss[6] an sël top, ma 'l top a l'ha nen podula stenze[7].

6A l'é vnuje n'òm[8], mandà da Nosgnor. As ciamava[9] Gioann. 7A l'é vnù për fé da testimòni, për rende testimoniansa a la lus, parèj che tuti a chërdèisso për sò mojen. 8A l'era nen chiel la lus, ma a l'é vnù mach për rende testimoniansa a la lus. 9La vera lus, ch'a dà la lus a tuti j'òm, a l'era 'n camin ch'a venìa ant ël mond. 10A l'era 'nt ël mond e 'l mond a l'é stàit creà da chiel, ma 'l mond a l'ha nen arconossulo. 11A l'é vnù dai sò, ma ij sò a l'han nen arseivulo. 12Nopà, a tuti coj ch'a l'han arseivulo - a coj ch'a chërdo an sò nòm - a l'ha dàit ël drit ëd vnì fieuj 'd Nosgnor - 13nen fieuj nà coma coj ch'a nasso da 'n pare e na mare[10], o da volontà uman-a[11], opura për decision ëd quaidun, ma da Nosgnor.

14Ora, ël Verb a l'é dventà 'd carn uman-a e chiel a l'é stàit[12] an tra 'd noi. I l'oma vëddù soa glòria - la glòria dël Sol e Ùnich ch'a l'é vnù dal Pare, pien ëd grassia e 'd vrità. 15Gioann a l'ha rendune testimoniansa e a l'ha crijà: "Sto-sì a l'é col dont i l'avìa dit: 'Col ch'a ven apress mi a l'é da consideresse pi grand ëd mi, përchè chiel a esistìa già prima 'd mi". 16Përchè da soa pienëssa i l'oma arseivù na grassia dòp l'àutra[13]. 17La Lej a l'é stàita dàita për ël mojen ëd Mosè, ma la Grassia e la Vrità a son vnue për ël mojen ëd Gesù Crist. 18Gnun a l'ha mai vëddù Nosgnor. L'Ùnich, an chiel istèss Nosgnor, ch'a l'é ant la pì strèita comunion con ël Pare[14], a l'é col ch'a l'ha arvelalo[15].

La testimoniansa 'd Gioann ël batesator[edit]

19Costa-sì a l'é la testimoniansa che Gioann a l'ha dàit quand ch' ij cap dij Giudé a l'avìo mandaje ij sacerdòt e ij levita da Gerusalem për anteroghelo. A l'han ciamaje: "Ti, chi ses-to?". 20Chiel a l'ha rësponduje sensa reticense e a l'ha dìt ciair e net[16]: "A l'é nen mi ch'i son ël Crist". 21Antlora a l'han ciamaje: "Chi ses-to, donca? Ses-to Elìa?", e a-j dis:"I lo son nen". "Ses-to 'l profeta[17]?, e a l'ha rëspondù: "Nò!"[18]. 22Antlora a l'han dije: "Chi ses-to? Përchè i l'oma da deje na rispòsta a coj ch'a l'han mandane. Còsa dis-to 'd ti medésim?".

23Gioann a l'ha rësponduje: "I son la vos ëd col ch'a crija ant ël desert: 'Spiané la strà ‘d Nosgnor', com' a l'ha dilo Isaia[19] 'l profeta". 24Ora, quaidun ëd coj ch'a j'ero stàit mandà da chiel a j'ero 'd Farisé 25e a l'han ancora ciamaje: "Përchè, donca, bateses-to, s' it ses nen ël Crist, nì Elia, nì 'l Profeta?". 26Gioann a l'ha rësponduje: "Mi i bateso mach con d'eva, ma a-i na i-é un bele sì 'n mes a la gent ch'i conòsse nen. 27Combin che Sò ministeri a ven-a apress dël mè[20], i saria gnanca degn ëd dësgropeje le stache 'dle sàndole!". 28Ste còse a son rivà a Betània, da l'àutra banda dël Giordan, andova che Gioann a batesava.

29A l'indoman Gioann a l'ha vëddù Gesù ch'a venìa da chiel, e a dis: "Vardé-sì l'Agnel ëd Nosgnor ch'a leva 'l pecà dal mond! 30A l'é pròpi’ d col-lì ch’ i disìa: 'Col ch'am ven apress a l'é da consideresse pi grand ëd mi, përchè Chiel a esistìa già prima 'd mi'. 31Mi i lo conossìa nen, ma i son vnù a batesé con d'eva përchè Chiel a fussa 'rvelà a Israel".

32Gioann a l'ha 'dcò rendù costa testimoniansa: "I l'hai vëddù lë Spirit ch'a calava dal ciel coma na colomba e ch'as posava an sù Chiel. 33Mi i lo conossìa nen, ma Col ch'a l'ha mandame a batesé con d'eva a l'avìa dime: 'Col ch'it vëdras lë Spirit caleje e posess-je adòss, a l'é col ch'a batesa con lë Spirit Sant. 34I l'hai vëddulo e na rendo testimoniansa ch'a l'é Chiel ël Fieul ëd Nosgnor[21]".

35A l'indoman ancora, Gioann a l'é fërmasse ant ël medèsim leugh con doi ëd sò dissépoj 36e, an vardand Gesù ch'a passava, a l'ha sclamà: "Vardlo-là l'Agnel ëd Nosgnor". 37Coj doi dissépoj, sentì ch'a l'han ëste paròle, a son andàit dapress a Gesù. 38Gesù a l'é voltasse, a l'ha vëddù ch'a-j andasìo dapress e a l'ha dije: "Còsa sërcheve?". A l'han rësponduje: "Rabbi," ch'a veul dì Magister, "Doa ch’it stas-to ‘d ca?". 39E Chiel a-j dis: "Ven a vëdde!". A l'era apoprè quatr ore dël dòp-mesdì quand ch'a son andàit con Chiel andoa ch'a stasìa e a son fërmasse da Chiel për lòn ch'a restava dla giornà.

La diciarassion d'Andrea[edit]

40Ora Andrea, frel ëd Simon Pero, a l'era un ëd coj doi ch'a l'avìo sentìne parlé da Gioann e ch'a l'ero andaje dapress. 41La prima còsa ch'a l'ha peui fàit Andrea a l'era d'andé a serché Simon, sò frel, e, quand ch'a l'ha trovalo a l'ha dije: "I l'oma trovà 'l Messia!" (ch'a veul dì: 'l Crist) 42e a l'ha mnalo da Gesù. Gesù a l'ha vardalo e peui a l'ha dije: "Ti 't ses Simon, fieul ëd Giona. It seras ciamà Cefas", ch'a veul dì ‘ëd pera’ (Pero)”.

La vocassion d'àutri dissépoj[edit]

43A l'indoman Gesù a l'ha vorsù andé an Galilea. A l'ha trovà Flip e a l'ha dije: "Ven-me dapress!". 44(Pero a l'era 'd Betsaisa, la sità da doa ch'a l'ero ëdcò Andrea e Pé). 45Flip ëdcò a l'ha trovà Natanael, e a-j dis: "I l'oma trovà Gesù, ch'a l'é 'd Nazaret, fieul ëd Giusèp. Mosè a l'avìa scrivune ant la Lej e 'dcò ij profeta a l'han scrivune". 46E Natanael a-j dis: "É-lo possibil ch'a-i seurta quaicòsa 'd bon da Nazareth?". Flip a-j dis: "Ven e vëdde!".

47Quand che Gesù a l'ha vëddù Natanael ch'a vnisìa da Chiel, a l'ha sclamà: "Vardé-là n'israelita génit, dabon un galantòm!". 48Natanael a-j dis: "Com é-lo ch'it më conòsse?", e Gesù a-j rëspond: "Prima che Flip a l'avèissa ciamate, quand ch'it j'ere sota 'l fié, it vëdìa!". 49Antlora Natanael a l'ha sclamà: "Rabbi, Ti 't ses ël Fieul ëd Nosgnor, Ti 't ses ël Rè d'Israel!". 50Gesù a-j dis: "Përch' it l'hai dite ch'it vëdìa sota 'l fié, chërdes-to? It vëdras bin d'àutr che lòn[22]!". 51A-j dis ëdcò: "An vrità, an vrità iv diso ch'i vëdreve 'l cel dovèrt e j'àngej 'd Nosgnor ch'a monto e calo[23] dzora 'l Fieul ëd l'òm".

Nòte[edit]

  1. Ël Verb divin (Gesù Crist), o “La Paròla”.
  2. La preposission πρός (pros) ch'i voltoma con "con" a veul nen mach dì "ansema" ma a l'ha l'implicassion ëd na strèita comunion përsonal.  A podrìa rendse con "a l'era an pien-a comunion con Nosgnor".
  3. An manera pien-a a l'era Dé, a l'avìa la sostansa 'd Nosgnor.
  4. O "A son vënùe a l'esistensa".
  5. n sens general, l'umanità.
  6. Let. "a lus". Splende > splendent, splèndid, splendor.
  7. O "predominela", ma 'dcò: "dominé", "comprende", "crasé".
  8. Gioann: Maté 3:1; March 1:4; Luca 3:1-2.
  9. O "Sò nòm a l'era".
  10. Let. "da sangh".
  11. O "da volontà dla carn".
  12. O "a l'ha pijà residensa", "a l'ha butà soa tenda", "a l'ha abità".
  13. L'espression "χάριν ἀντὶ χάριτος" a dà l'idèia d'un ch'a arsèiv nen mach un-a grassia, ma un-a apress l'àutra, ëd manera bondosa. "A l'era già ben d'arsèivne un-a, ma adess i n'arsèivo ëd sèmper pì grande!
  14. O "ch'a l'é 'nt ël sen dël Pare".
  15. Ël Verb a l'ha arvelane Nosgnor ëd manera pien-a. Chiel a l'é l'Arvelassion për ecelensa.
  16. O "A l'ha confessalo e a l'ha nen arnegalo".
  17. Deuteronòmi 18:15,18.
  18. Elìa: Malachìa 4:5.
  19. Isaìa 40:3.
  20. O "A l'é col ch'a ven apress mi".
  21. O "Col che Dé a l'ha sernù".
  22. O "ëd còse pì grande che coste".
  23. Génesi 28:12.