La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Galat/Galat 1

From Wikisource
Jump to: navigation, search

Galat[edit]

1[edit]

Salùt[edit]

1:1 Costa litra a l’é da mi, Pàul, n’apòstol. Costa mia qualifica d’apòstol a ven nen da na nòmina fàita da n’òm o da ‘n grup ëd përson-e, ma a ven drita da Gesù Crist e da Nosgnor, ël Pare, ch’a l’ha arsussitalo dai mòrt. 1:2 A mandé costa litra a vojàutri, le cese ‘d la Galazia, as gionto tùit ij frej cristian ch’am compagno. 1:3 Che la grassia e la pas av sio dàite da part ëd Nosgnor, ël Pare, e dal Signor Gesù Crist. 1:4 Second ël volèj ëd Nosgnor, nost Pare, Gesù a l’é sacrificasse për liberene dai nòstri pecà e da cost mond, ch’a l’é pervers. 1:5 A chiel sia la glòria pr’ ij sécoj dij sécoj. Amen!

A-i é mach un sol Evangeli[edit]

1:6 Im ëstupisso fòrt ëd la manera ch’i l’eve chità Nosgnor, col ch’a l’avìa ciamave për la grassia ‘d Crist, e ch’i sìe passà sì tòst a n’àutr Evangeli. 1:7 Contut, ël fàit a l’é che n’àutr Evangeli a-i é pa, ma a-i é ‘d gent ch’av përturba e ch’a vorìa dëstòrze l’Evangeli dël Crist. 1:8 I lo diso ciair: se quaidun a riva e ch’av nunsia n’Evangeli divers da col ch’i l’oma nunsiave nojàutri, s’a fussa fin-a mi medésim o n’àngel calà giù dal cél, ch’a-j casca adòss na maledission! 1:9 I l’hai dilo e iv lo diso torna: se quaidun a riva e av nunsia n’Evangeli divers da col ch’i l’eve già arseivù, ch’a-j casca adòss na maledission! 1:10 Lòn ch’i faso mi a l’é nen për fé piasì a la gent, ma për fé piasì a Nosgnor. S’i volèissa fé piasì a la gent, vanieme ij sò favor, i sarìa nen un sërvent ëd Crist.

L’Evangeli che Pàul a nunsia[edit]

1:11 Car ij mè frej e seur, i veuj ch’i lo sàpie bin: l’Evangeli ch’i l’hai nunsiave a l’è nen n’invension ëd quaidun;  1:12 gnun a l’ha mostramlo, ma i l’hai arseivulo dirèt për l’arvelassion ëd Gesù Crist.

1:13 Sicur che vojàutri i l’eve sentì parlé ‘d cola ch’a l’era mìa condòta quand ch’i j’era ant ël Giudaism: i përseguitavo furios la Cesa ‘d Nosgnor e a-i fasìo ‘d ravagi. 1:14 Ant l’oservansa dij precet dël Giudaism i passavo danans a tanti dij mé coscrit, dagià ch’i j’ero motobin cossiensios ant ël seguité le tradission dij mè antich.

1:15 Tutun, fin-a da prima ‘d mìa nàssita, Nosgnor, ant soa grassia, a l’é piasuje ‘d serne pròpi mi. Parèj, quand ch’a l’é vnuje ‘l temp, chiel a la ciamame, 1:16 e a l’ha arvelame sò Fieul përch’i lo nunsièissa a tute le gent. Tut sossì a l’é rivame sensa che mi prima i ciamèissa consèj a d’ànima. 1:18 Antlora i j’ero gnanca montà a Gerusalem për andé a trové coj ch’a j’ero dj’apòstoj anans ëd mi, ma i son andam-ne ant l’Aràbia, e peuj i son tornà a Damasch.

1:18 A l’era pì anans, apress tre agn, ch’i son montà a Gerusalem për fé la conossensa ‘d Cefa, visadì, Pero, e i son ëstàit con chiel quindes sì. 1:19 Dj’àutri apòstoj i l’hai nen vëddune, foravìa che Giaco, ël frel ëd Nosgnor. 1:20 Lòn ch’i l’hai dive a l’é vrità, Nosgnor a sa ch’i diso nen ël fàuss. 1:21 Apress, i son andàit ant ij pais dla Siria e dla Cilìcia. 1:22 Ma le cese ‘d Crist ch’a son ant la Giudèa am conossìo ancora nen ëd person-a. 1:23 Tut lòn che lor a savìo a l’era che la gent a disìa: “Col che na vòta an përseguitava, adess a nunsia pròpi cola fej che prima a vorìa dëstrùe”. 1:24 E a dasìo glòria a Nosgnor an càusa ‘d mi.