La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 2

From Wikisource
Jump to: navigation, search

J’At dj’apòstoj[edit]

2[edit]

Lë Spìrit Sant e ‘l Dì dla Pancòsta[edit]

1Rivà ch'a l'era 'l dì dla Pancòsta, a l'ero tùit ansema ant ël midem leugh. 2A l'improvista a l'han sentù 'n son dal cél coma s'a fussa d'un vent ch'a bofa fòrt e a l'ha 'mpinì tuta la ca anté ch'a l'ero setà. 3E a-i é comparìje ëd lenghe coma 'd feu ch'a son spartisse[1] an sù ognidun ëd lor. 4 Parèj a son ëstàit tùit ampinì dë Spìrit Sant e a l’han comensà a parlé an lenghe forëstere, conforma che lë Spìrit a-j fasìa parlé.

5An col period-lì a-i era a Gerusalem motobin dj'ebreo ch'a-i s'antërtenisìo për l'ocasion dla festa, gent divòta da tute le nassion ch'a-i è sota 'l cél. 6Quand ch'a l'é fasse col son, motobin ëd gent a l'é assemblasse dëdnans a la ca e a l'ero tuti dëstornà dal fàit che ognidun a-j sentìa parlé an soa pròpria lenga. 7 D'autut ësbalordì, as disìo l'un con l'àutr: "Ma tuti sti-sì ch'a parlo, a son-ne pa dla Galilèa? 8Com é-lo donca che mincadun ëd nojàutri a-j sent parlé ant la lenga dël paìs anté ch’i soma nà?”. 9Parti, Medi, Elamiti, e nojàutri ch'i stoma ant la Mesopotamia, an Giudea e an Capadòcia, ant ël pais del Pont e ant la provinsa dl'Asia, 10an Frigia e an Panfìlia, an Egìt e ant ij quarté dla Libia, ch'a l'é davzin ëd Cirene, e nojàutri ch'i stoma a Roma? 11J’ebreo tantme ij prosélit, ij cretèis e j’àrabo, i-j sentoma parlé dle maravìje ‘d Nosgnor ognidun an nòstra lenga? 12A l'ero donca tuti dëstornà e a savio pì nen còsa pensesse d' lòn, e as disìo l'un con l'àutr: "Còsa podrìa-lo mai esse tut sossì?". 13Ma d'àutri, a-j sbefiavo[2] e a disìo: "A l'é ch'a son pien ëd vin doss".

Ël Sermon ëd Pero ant ël Dì dla Pancòsta[edit]

14Antlora Pero, an presentand-se ansema a j’óndes, parland a àuta vos, a l’ha dije: “Vojàutri gent ëd Giudèa e tuti coj ch’i seve a Gerusalem, sté a sente lòn ch’i l’hai da dive, fé 'tension a mìe paròle. 15Malgré tut lòn ch’i podrìe pense, sti-sì a son nen cioch, perchè a l’é mach neuv ore dla matin[3], 16ma a l’é lòn ch’a l’avia nunsià ël profeta Gioèl: 17‘A-i rivrà ant ij dì darié[4] - Nosgnor a dis - ch’i spantierai mè Spìrit an sù tuta la mia gent[5], e vòstri fieuj e vòstre fije a profetisëran; vòstra gioventura a l’avrà ‘d vision e ij vòsti vej a sugnëran ëd seugn. 18Ëdcò an sij mè servidor, sia òm che fomne, i spantieraj mè Spìrit, an coj dì là, e lor a profetisëran. 19E mi i farài ‘d còse maravijose[6] dzora, ant ël cél, e ‘d prodigi an sla tèra giù-sì, ëd sangh e ‘d feu, e ‘n vapor ëd fum. 20Ël sol a sarà cangià an top, e la lun-a an sangh, dëdnans che col grand e glorios Dì ‘d Nosgnor a ven-a. 21Antlora tuti coj ch’a 'nvocheran ël nòm ëd Nosgnor a saran salv’.

22Gent d’Israel, sté a sente ste paròle-sì: Gesù ‘d Nasaret, n’òm ch’a l’ha arseivù antrames a vojàutri na ciàra testimoniansa da Nosgnor për d’euvre poderose, maravije e segn miracolos che chiel a l’ha fàit sot' ai vòsti euj për sò mojen - com i lo seve bin; 23col òm-là, an essend ëstàit tradì[7] conform al propòsit[8] predeterminà e precognission ëd Nosgnor, vojàutri i l’eve massalo ancioandlo a na cros për man ëd gent ch’a rispeta nen la lej ëd Nosgnor[9]. 24Nosgnor, contut, a l’ha arsussitalo, an avend delivralo dai patiment dla mòrt, përché ch’a l’era nen possibil ch’a fussa artenù da chila. 25David a dis ëd chiel: “I contemplava sèmper Nosgnor dëdnans mi, përché chiel a sta a la mia drita, parèj ch’i sia nen campà giù[10]. 26A l’è për lòn che mè cheur a l’é arlegrasse e mia lenga a l’ha spricià ‘d gòj, e ‘d pì, mia carn a arposërà ant la speransa. 27Përché ti ‘t lassëras nen mia ànima ant ël leugh dij mòrt[11] e ti ‘t permëttras nen che tò Sant a fasa l’esperiensa dla corussion. 28Ti tl’has fame conòsse la stra dla vita e ti tëm ampiniras ëd gòj an toa presensa”.

29Frej!I peudrìa bin dive con certëssa a propòsit ëd nòst patriarca Dàvid, che chiel’a l’é mòrt, e che a l’é stàit sotrà. Soa tomba a peul ancora vëdd-se ancheuj[12]. 30Chiel a l’era, però, ‘n profeta, e a savìa che Nosgnor a l’avìa promëttuje con giurament, che un ëd sò dissendent a sarìa astasse an sù sò tròno. 31David, an antivëddendlo, a l’ha parlà dl’arsurression dël Crist, visadì che nì col-lì a sarìa stàit bandonà ant ël leugh dij mòrt, e nì sò còrp a l’avrìa fàit l’esperiensa dla corussion. 32Sto Gesù, Nosgnor a l’ha arsussitalo, e tuti nojàutri i soma ëd lòn ij testimòni.

33Donca, dòp ch’a l’é stàit esaltà a la drita ‘d Nosgnor e an avend arseivù dal Pare la promëssa dlë Spìrit Sant, chiel a l’ha spantìa lòn ch’i vëdde adèss e lòn ch’i sente. 34Përchè David a l’é nen montà an cél, ma chiel midem a dis: ‘Nosgnor a l’ha dit a mè Signor: Sëtte a mia drita 35fin ch’i l’abia fàit dij tò nemis në scagn për ij tò pé’. 36Ch’a sapia ‘d sicur tuta la cà d’Israel che Nosgnor a l’ha fàit e Signor e Crist, pròpi col Gesù ch’i l’eve butà an cros!”.

La reassion al sermon ëd Pero[edit]

37Quand ch'a l'han sentì ste còse, tuti a l'han sentusse s-cianché 'l cheur e a l'han dit a Pero e a j'àutri apòstoj: "Frej!Còsa l’omne da fé adèss?". 38E Pero a l'ha di-je: "Pentive dij vòstri pëccà e che mincadun ëd vojàutri as fasa batesé ant ël nòm ëd Gesù Crist për la remission[13] diji vòsti pëccà[14] e i arseivreve 'l don dlë Spìrit Sant. 39Përchè la promëssa a l'é për vojàutri, për ij vòstri fieuj, e për tuti coj ch'a son lontan da Nosgnor, për tuti coj che Nosgnor nòst Dé a ciamërà da chiel”.

40E con vàire d'àutre paròle, a-j suplicava e a-j cissava, an disend: "Salveve[15] da costa generassion përversa[16]". 41Anlora, coj ch'a l'han arseivù 'd bon cheur[17] soa paròla, a son ëstàit batesà, e an col dì lì a l'é giontasse[18] ai chërdent apopré tre mila përson-e[19].

Coma ch'a vivio ansema ij prim cristian[edit]

42A scotavo tuti con diligensa[20] a la dotrin-a dj’apòstoj, ij pijavo part a la comunion fraterna, a la frassion dël pan[21], e a j'orassion. 43Tuta la gent a l'era motobin impressionà[22] 'd lor, e motobin ëd miracoj e 'd prodigi as fasìo për ël mojen dj'apòstoj. 44E tuti coj ch'a chërdìo[23] a stasìo ansema ant l'istèss leugh e a l'avìo tute le còse an comun. 45A l'ero ancaminasse fin-a vende lòn che a possedio e a na spartìo ‘l ricavà fra tuti lor, conforma j'esigense d’ognidun. 21Tùit ij dì a l'ero d'acòrdi d'andé ansema ant le cort dël templ për j'orassion, a rompìo 'l pan da na ca a l'àutra e a mangiavo ansema con gòj e semplicità 'd cheur, 47an dasenda glòria a Nosgnor e fasendse vorej bin da tuta la gent. Nosgnor a giontava tùit ij dì a la cesa coj ch'a l'ero 'n camin d'esse salvà.

Nòte[edit]

  1. O "posasse".
  2. A sbefiavo j'apòstoj.
  3. Let. “la tersa ora dël dì”.
  4. O  “j’ultim dì”.
  5. Let. “su minca carn”.
  6. O  “regreté, dëspiaseisse, doloresse”.
  7. O “consignà a j'autorità”.
  8. O “consèj”.
  9. O “Gentil, gent pagan-a, ij soldà roman”.
  10. Let. “supatà”.
  11. Let. Hades.
  12. O “ ’é ‘ncora tra ‘d noi fin-a cost dì-sì”.
  13. O "përdon".
  14. O "Pentive" (ëd vòst pëccà) > pentisse, ringreté, regreté, dëspiaseisse, dolores
  15. O "Separeve".
  16. O "stòrta, motobin grama, tuta guasta".
  17. O "a l'han acetà la vrità ëd soa paròla".
  18. O "a l'è stàit conquistà".
  19. O "ànime".
  20. O "përseveravo".
  21. La celebrassion dla Santa Sin-a.
  22. Let. "A l'avio tëmma".
  23. Visadì "ij chërdent an Gesù"