Evandjîle sorlon Marc/XII

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Evandjîle sorlon Marc (s.d)  by s.n.
XII

XII.

Lès vignèrons touwèt l’fi.

1. Jèzus atake a ’lzî djåzer
avou dès ègzimpes :
« In-ome plante ’ne vègne,
i mète ’ne clotûre åtou d’lèye,
i fêt-st-on stwèrdeû
èt batih ’ne toûr.
El done a bay a dès vignèrons
èt ’nnè va-st-å lon.

2. Li moumint m’nou :
il èvôye onk di sès chèrviteûs
po-z-aler r’çûre ad’lé lès vignèrons
çou qui lî r’vint.

3. Cès chal apougnèt l’chèrviteû,
èl batèt come plåte
èt l’rèvoyèt lès mins vûdes.

4. A novê,
èlzî èvôye in-ôte chèrviteû.
Por lu c’èst co parèy :
i s’fêt ahèssî al tièsse
èt måltrètî d’tos lès noms.

5. Elzî èvôye co in-ôte :
ci la èst touwé.
Et sacwantès ôtes
quéquonk sont batous,
èt lès ôtes touwés.

6. I lî d’mone co ’ne saquî :
si fi.
C’èst s’binamé.
Elzî èvoye li dièrin
tot s’dihant :
« is î loûk’ront a deûs fèyes
divant d’lî fé ’ne saqwè. »

7. Mins lès vignèrons s’dihèt :
— Vochal l’èritî,
ni tchik’tans pus èt touwans-l’,
l’èritèdje sèrè d’a nossé. —

8. Is s’ènnè rindèt mêsse,
èl touwèt,
èt tapât s’cwér foû dèl vègne.

9. A voste-îdèye :
qui va fé l’mêsse dèl vègne ?
i va î m’ni reût-a-bale,
èlzès fé passer l’arme a gôche,
èt d’ner l’vègne a dès-ôtes. »

Li pîre d’anglêye.

10. « N’av’nin léhou ci scrît chal :
— C’èst l’pîre
qui lès batiheûs ont rètchi d’ssus
qu’a dim’nou l’pîre d’anglêye.

11. Vochal l’oûve dè bon Diu,
nos oûys ènnè vèyèt tot bablou. — »

12. Is årît si bon d’l’apici,
mins is n’wèzèt,
di sogne dès djints…
Awè,
Is vèyèt clér èst s’djeû,
il a d’né ciste-ègzimpe la por zèls.
Li lèyant la, ènnè vont pus lon.

Rindez a Césår.

13. Is èvoyèt so Jèzus quéquès Farisyins
avou dès omes d’a Erôde,
po l’prinde so l’tchôd fêt
d’vins sès paroles.

14. Is m’nèt èt lî d’hèt :
« Mêsse,
nos sèpans qui v’s èstez vrêye :
vos n’vis lèyîz nin broûler l’oûy,
nèni,
vos n’fez nin pus po onk qui po l’ôte,
mins v’s ac’sègnîz èl vrêye
li vôye vè l’bon Diu.
E-st-i don pèrmètou,
awè ou nèni,
dè payî on dreût a Césår ?
Divans-gn’,
ou n’divans-gn’ nin payî ? »

15. Mins èlzès sé toûrciveûs.
Elzî rèspond don :
« Poqwè m’èsprovez-v ?
Apwertez-m’ ’ne çans,
qui djèl rilouke. »

16. Is lî apwèrtèt l’pèce.
Adon èlzî dit :
« L’imådje, qui ravize-t-èle ?
Li scrît, c’èst d’a qui ? »
Is d’hèt :
« D’a Césår. »

17. Jèzus èlzî dit :
« Çou qu’èst d’a Césår,
rindez-l’ a Césår ;
çou qu’èst d’å bon Diu,
rindez-l’ å bon Diu. »
Is s’loukît lådje a cåse di lu.

Lès Saducèyins èt l’rèzurècsion.

18. Dès Saducèyins m’nèt so Jèzus.
C’èst zèle qui prètindèt
qu’on n’si r’lîve nin
d’amon lès mwérts.
Is intèrojèt Jèzus tot d’hant :

19. « Mêsse,
Moïse nos a-st-ôrdoné çouchal :
— Si ’ne saquî moûrt
lèyant la ’ne feume sins èfants,
qui l’fré dè mwért marèye li vève,
po d’ner on lignèdje a s’fré. —

20. Adon, i-n-aveût sèt frés :
li prumî s’marèye èt moûrt
ni lèyant nol-èfant.

21. Li deûzinme marèye li vève
èt moûrt sins lèyî d’èfants.
l’treûzinme c’èst piron parèy.

22. Et insi po lès sét frés
qui n’léyét nol-èfant.
Li feume trosse bagadjes li dièrinne.

23. Mins adon al rèzurècsion,
qwand is vont turtos raviker,
d’a lisqué sèrè-t-èle li feume ?
Awè, tos lès sét l’ont marié. »

24. Jèzus èlzî dit :
« Ni v’pierdez don nin tant
d’vins totes cès îdèyes :
vos n’kinohez ni lès scrîts,
ni l’fwèce dè bon Diu.

25. Awè,
lès cis qui ravikèt d’amon lès mwérts
ni s’marièt nin
èt n’sont nin a marier :
is ravizèt les andjes dè cir. »

26. « Mins po lès mwérts :
awè, is s’dispièrtèt.
N’av’ nin léhou è lîve d’a Moïse,
qwand c’èst qu’i raconte avou l’bouhon,
èt k’mint qui l’bon Diu li djåze
èt lî dit :
— Dji so l’bon Diu d’a Abraham,
li bon Diu d’a Izåk,
li bon Diu d’a Djåcob. —

27. Adon i-n-èst nin on Diu po lès mwérts,
mins bin onk po lès vikants :
Insi vos v’hèrez l’deût è l’oûy. »

L’ôrde di vèy vol’tî.

28. On docteûr di li lwè s’aprochèye di lu.
Il a-st-oyou disbate inte di zèls,
èt sint qu’Jèzus èlzî a bin rèspondou.
Ossi i lî d’mande :
« Liské dès k’mand’mints èst l’prumî ? »

29. Jèzus adon rèspond :
« Vochal li prumî :
— Hoûte bin Israël,
li Signeûr ti Diu èst l’seûl Diu.

30. Ti veûrè vol’ti l’Signeûr qu’èst t’Diu,
di tot t’coûr,
di tot t’cwér,
di tos tès sins,
di totes tès fwèces. —

31. Et vochal li deûzinme :
— Veû vol’ti ti k’pagnon,
come ti t’veû twè-minme. —
I-n-a nou k’mand’mint pus grand. »

32. Li docteûr di li lwè lît dit :
« Bin dit Mêsse,
vos d’hez l’vrêye :
Il èst l’seûl Diu.
I-n-a nol ôte qui Lu.

33. Li veû y vol’tî,
di tot s’coûr,
di tos sès sins,
di totes sès fwèces,
èt veûy vol’tî si k’pagnon,
come on s’veût swè-minme,
våt cint fèyes mî
qui totes lès ofrandes
èt tos lès sacrifices. »

34. Jèzus ôt fwért bin
qui s’rèsponse èst sûtèye.
i lî dit don : « Ti n’ès nin lon èrî
dè rwèyôme dè bon Diu. »
I-n-a pus nouk
a lî d’mander ’ne saqwè.

Ine pôve vève.

35. Jèzus ac’sègne è Tampe.
Qwand c’èst qu’atake a djåzer
èlzî dit :
« Kimint lès Docteûrs di li lwè polèt-is dîre
qui l’ Mèssîye èst l’fi d’a Dåvid ?

36. Dåvid lu-minme a dit
çou qu’l’Esprit lî sofléve a l’orèye :
— Li Signeûr dit a m’Signeûr :
sîdje chal a m’dreûte
tot rawårdant qui dj’mète tès inn’mis
po-d’zos tès pîds. —

37. Dåvid lu-minme èl dit Signeûr…
Kimint adon è-st-i s’fi ? »
Lès djins avit bon tot l’oyant.

38. D’vins sès lèçons èlzî d’héve co :
« Mèsfiyîz-v’ dès Docteûrs di li lwè.
Is rotèt vol’tî avou dès longuès frakes.
èt ont bon so l’martchi
si on ’lzî fêt dès manîres.

39. Is sont-st-ossi fwért
po-z-èsse èl prumîre ståle al sinagogue
ou d’vins lès prumîrès plèces
lès djoûs d’cråsses eûrêyes.

40. Mins zèls,
qui come dès leûps
magnèt l’bin dès vèves
èt fêt lès cwanses dè priyî lontins,
riçûront l’pus måle dès condånåcion. »

4l. Jèzus s’achît d’vant l’trèzôr.
i louke lès djins
qui tapèt leû manôye è trèzôr.
Sacwantès rîtches î tapèt gros’.

42. Mins vochal ’ne pôve vève :
èlle i tape deûs p’titès pèces.
Awè :
deûs d’mèye çans.

43. Jèzus houke sès discipes
èt ’lzî dit :
« Vor’mint dji v’s èl dit,
cisse chal,
vève èt pôve,
a tapé cint fèyes pus è trèzôr
qui tos lès cis qu’ont d’dja tapé,

44. Awè,
po taper è trèzôr,
turtos ont poûhî è çou qu’avît d’trop,
mins lèye,
è s’mizére,
î a tapé çou qu’èlle aveût,
awè,
tote si fôrtune. »