Adiè Sint-Nicolai

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Adiè Sint-Nicolai (diviè 1930) 
by Jules Vigneron, edited by Lucien Mahin


Les djeus, les tchvås, les tchéns, les fiziks et les growes
Les bablutes, les tchmins d' fier, les biblots, les bateas,
N' sont pus k' on sondje por vos. Vos avoz pierdou d' vuwe
El grand sint Nicolai et tos ses clicoteas

On candje so waire di tins. Insi l' anêye passêye
Vos metîz co l' platene rimpleye di gros tourseas
Dilé l' viye tchiminêye. Tote el nute, vos pinsêyes,
Vosse priyire ît por lu : po l' bon sint Nicolai.

Atåvlé a vos dvwers, c' (es)t a poenne s' on voet vo tiesse
Padrî les taes d' cayés, lives et tot l' sint-fruskin ;
On n' vos pout nén pårler. Por vos, asteure, c' est fiesse
Cwand vos poloz rnaxhî dins tos les ptits boukins.

C' est k' vos avoz grandi ! Adiè tos les djuglaedjes,
Les condjîs po des réns ; fårè dmorer å stok.
El moumint (e)st arivé di vos årmer d' coraedje
I fårè piyotchî, trimer, bouxhî d' astok.

Tote ådje a ses plaijhis. El veye est insi fwaite :
Efant, on djowe voltî; pus tård, c' est les tracas.
Pus vî, c' est co ôte tchôze… et bén sovint on rgrète
Cwand k' on meteut s' shabot, l' woeye del Sint-Nicolai !