მათე. დ. 21; ხ. 28–30

XI. ართი კოსჲ ჯირი სქუა უხერდჷ; ქემერთჷ უჩაშიშა დო უწუუ: „სქუა, მეურქჲ ამუდღა დო იმუშეე ცქიმი ობინეხესჲ“. მარა იქჲ გაამათჲ უწუუ: „ვა მოკონია, – დო უკულინე დიინახჷ დო მიდართჷ. ქემერთჷ მაჟირაშა დო თეში უწუუ თისჷთი; მარა იქჲ მუუკურთინუუ მიუგჷ დო უწუუ: „ მიდურქჲ, პატონია“ – დო ვე ედჷ. – ნამუქჲ რე თე ჟირიშე მუში მუმაში ნება ქიმინჷ ნი?