دیوانا مەلایێ جزیری/ئەلف

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
دیوانا مەلایێ جزیری by مەلایێ جزیری
قافییا ئەلف

نەوایا موترب و چەنگێ[edit]

چارخشتەکرنا الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها حافزێ شیرازییە

نەوایا موترب و چەنگێ فەغان ئاڤێتە خەرچەنگێ وەرە ساقی حەتا کەنگێ نە شۆیین دل ژ ڤێ ژەنگێ
حەیاتا دل مەیا باقی بنووشین دا ب موشتاقی (ألا یا أیها السّاقی! أدر کأساً وناوِلها!)
کو کاتب دێمی جەدوەل کت شکەستە خەت موسەلسەل کت ژ یەک حەرفان موفەسسەل کت کیە ڤێ موشکلێ حەل کت
دزانی روودێ عوود ئەووەل چ داڤێتن سروود ئەووەل (که عشق آسان نمود اول، ولی افتاد مشکل‌ها)
ژ مھرا وێ شەفەق سەعدێ شرین لەعلێ شەکەر وەعدێ دنالم شوبھەتی ڕەعدێ عەجیب لێ ژ ڤێ جەعدێ
(کە دل را تاب ھر چینش به کفری می‌برد دینش) (ز تاب جعد مشکینش، چه خون افتاد در دل‌ها!)
دڤێ تاقێ دڤێ خانێ مە عەیش و ئێمنی کانێ؟ کەسێ دەست دت ژ دەورانێ نھالەک ڤێ گولستانێ
(در آغوشش چەمی آرد کە از دل جانش بسپارد) (جرس فریاد می‌دارد که «بربندید محمل‌ها»)
ب قورئانێ ب ئایاتێ ئەگەر پیرێ خەراباتێ ببێژت: سەجدە بن لاتێ موریدێ وی دبن قاتێ
(مرید ار بی بصر نبود ز فرمانش بدر نبود) (که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها)
ژ ڤێ زولمات و دەریایێ ژ مەوجان قەت خەبەر نایێ شکەستی کەشتییا بایێ عەجاجێ وێ شەڤێ دایێ
ژ حەرفا ماھ و سالێ ما نەھات در شەکلێ فالێ ما (کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها؟)
مە ڕا ژ ئەووەل بر خامی کشاند ئاخر ب بەدنامی ژ ڕەنگێ سەعدی و جامی ژ شوھرەت پێ حەسین عامی
ب دەنگ و بانگ و ئاوازێ دبێژت نەغمەیا سازێ (نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها؟)
ژ حافز قوتبێ شیرازێ مەلا فەھم ئەر بکی رازێ ب ئاوازێ نەی و سازێ ببی بەر چەرخێ پەروازێ
(تزد من حبە الصفوی بە أھل الھوی نشوی) (متی ما تلق من تھوی دع الدنیا و أھملھا)