Put - qolliri bağlaqliq, yüz - közliri dağlaqliq,
Bir top esir heydilip, keldi Çin'ge yalaqliq.
Şerqiy jenub yurtlarğa heydelsun dep xaqandin,
Yarliq çüşkeç, serbazlar élip mangdi Chang'andin.
Bedenliri yariliq, çirayliri yadangğu,
Aran yetse menzilge, béket bolur qonalğu.
Qonğan bilen Ğizağa nede bolsun toyğini,
Töşek qilip kéçisi yatar sésiq borini.
Eslişetti Yarğolni uçrap qalsa deryalar,
Éytişatti ah çékip ğemkin - mungluq qoşaqlar.
«Qaysimizning derdi köp» dep soridi bir esir,
Hemmiliri boğulup, ah çékişti birmu - bir.
Dédi axir u özi: Lyangyuan idi diyarim,
Çüşüp Tübüt qoliğa qurup ketti madarim.
Tére jowa, şalwarda qiriq yilni ötküzdüm,
Eslep yurtning qedrini közdin derya aqquzdum.
Menmu adem siyaqi yaşay dédim yurtumda,
Tuydurmastin kétişke yol izdidim oyumuda.
Az bolsimu bar çağda put - qolumda quwwitim,
Kétey dédim kelmeste méning ejel nöwitim.
Gerçe yollar çing tosaq, quşmu oçup ötelmes,
Biraq, jandin keçmey er, jananiğa yételmes.
Şundaq qilip, bir kéche tewekkülge bel bağlap,
Qoydum qedem çöllerge, zulmet ara yol tallap.
Qalmiğaydi qebrem dep chöller ara ensirep,
Öttüm aran Huanghedin yéngi qatqan muz dessep.
Şu arida qulaqqa yetti dumbaq ünliri,
Kimler bu dep qarisam, xaqani Tang leshkeri.
Salam qildim men, biraq, keldi tehdit kajliqi,
Çünki méning gépimge qulaq salmas başliqi.
Senmu Tübüt dep méni, put - qolumdin bağlidi,
Palap yene zeykeşke, yürikimni dağlidi.
Xudayimğa yiğlaymen, çékip ahu - puğanlar,
Ömrüm şundaq kétermu, köksümde köp armanlar.
Arzulinğan yurtnimu körelmidim men ğérip,
Bala - çaqam yiraqta qaldi renggi sarğiyip.
Xen diyarin esleyttim, Tübütke tutqun çağda,
Emdi kelsem bu yerge, yene qoydi bu dağda.
Bilsem idim kelmestim, yémes idim puşayman,
Her ikkisi men üçün boldi oxşaş bir zindan.
|
Пут - қоллири бағлақлиқ, йүз - көзлири дағлақлиқ,
Бир топ әсир һәйдилип, кәлди Чингә ялақлиқ.
Шәрқий җәнуб юртларға һәйдәлсун дәп хақандин,
ярлиқ чүшкәч, сәрвазлар елип маңди Чаңәндин.
Бәдәнлири ярилиқ, чирайлири ядаңғу,
Аран йәтсә мәнзилгә, бекәт болур қоналғу.
Қонған билән ғизаға нәдә болсун тойғини,
Төшәк қилип кечиси ятар сесиқ борини.
Әслишәтти Ярғолни учрап қалса дәрялар,
Ейтишатти аһ чекип ғәмкин - муңлуқ қошақлар.
"Қайсимизниң дәрди көп" дәп сориди бир әсир,
Һәммилири боғулуп, аһ чекишти бирму - бир.
Деди ахир у өзи: Ляңйүән иди диярим,
Чүшүп Түбүт қолиға қуруп кәтти мадарим.
Терә җова, шалварда қириқ йилни өткүздүм,
Әсләп юртниң қәдрини көздин дәря аққуздум.
Мәнму адәм сияқи яшай дедим юртумда,
Туйдурмастин кетишкә йол издидим оюмуда.
Аз болсиму бар чағда пут - қолумда қуввитим,
Кетәй дедим кәлмәстә мениң әҗәл нөвитим.
Гәрчә йоллар чиң тосақ, қушму учуп өтәлмәс,
Бирақ, җандин кәчмәй әр, җананиға йетәлмәс.
Шундақ қилип, бир кечә тәвәккүлгә бәл бағлап,
Қойдум қәдәм чөлләргә, зулмәт ара йол таллап.
Қалмиғайди қәбрәм дәп чөлләрара әнсирәп,
Өттүм аран Хуаңхедин йеңи қатқан муз дәссәп.
Шу арида қулаққа йәтти думбақ үнлири,
Кимләр бу дәп қарисам, Хақани Таң ләшкәри
.
Салам қилдим мән, бирақ, кәлди тәләй кажлиғи,
Чүнки мениң гепимгә қулақ салмас башлиғи.
Сәнму Түбүт дәп мени, пут - қолумдин бағлиди,
Палап йәнә зәйкәшкә, йүрикимни дағлиди.
Худайимға йиғлаймән, чекип аһу - пуғанлар,
Өмрүм шундақ кетәрму, көксүмдә көп арманлар.
Арзулиған юртниму көрәлмидим мән ғерип,
Бала - чақам йирақта қалди рәңги сарғийип.
Хән диярин әсләйттим, Түбүткә тутқун чағда,
Әмди кәлсәм бу йәргә, йәнә қойди бу дағда.
Билсәм идим кәлмәстим, йемәс идим пушайман,
Һәр иккиси мән үчүн болди охшаш бир зиндан.
|
