Soleils couchants

Il faut, voyez-vous, nous pardonner les choses

Аўтар: Поль Вэрлен

Пераклад: Максім Багдановіч

 * * *
     Кацюлю Мендэсу

Слабне золак, згарае —
І нячутна, паволі
Смутак свой разлівае
Захад сонца у полі.
Смутак свой разлівае
Сьпеў ласкавы аб долі,
Душу цеша, сьцішае
Захад сонца у полі.
Сны у ёй вынікаюць,
Як на сінім абшары.
Устаюць і сплываюць
Ў блеску захаду мары.
Устаюць і знікаюць
Сноў цудоўныя чары,
Быццам тонуць і ззяюць
Ў блеску захаду мары.
<1912>