Dies ætasque ceteris

Pli sankte brilas tiu tag'
ol ĉiu tago de l' semajn':
la tag' de Via releviĝ',
l' unua tag' de nia sav'.

Leviĝu ni kun Vi, Jesu',
kun Vi ni iru al la viv',
ne tenu nin la dua mort',
ĉar Vi nin gvidis al liber'.

Kaj kiam Vi revenos sur
la nuboj, je la granda tag',
al Vi renkonte voku nin,
kaj estu, Kristo, nia viv'.

Vizaĝon Vian vidu ni,
ekkonu Vin laŭ Via ent',
transfiguriĝu al estad'
en Via vera dolĉa lum'.

Al ni, unktitaj de l' Spirit',
la Patran regnon donos Vi,
ĝojigos, Kristo, per Vi mem
eterne nin en Dia glor'.

Dies ætasque ceteris
octava splendet sanctior
in te quam, Iesu, consecras,
primitiæ surgentium.

Tu tibi nostras animas
nunc primo conresuscita;
tibi consurgant corpora
secunda morte libera.

Tibique mox in nubibus,
Christe, feramur obviam
tecum victuri perpetim:
tu vita, resurrectio.

Cuius videntes faciem,
configuremur gloriæ;
te cognoscamus sicut es,
lux vera et suavitas.

Regnum, cum Patri traditos,
plenos septeno chrismate,
in temet nos lætificas,
consummet sancta Trinitas.