Daspuò l'haver sette anni spasizao

From Wikisource

Jump to: navigation, search
Sta pagina la fa parte del Wikisource in lengua veneta 
Flag of Republic of Venice.png Main Page:Vèneto
This page belongs to the Wikisource in Venetian language 
Daspuò l'haver sette anni spasizao (Sonetto LII)
de Maffio Venier
XVI secolo
Informassion su la proveniensa del testo


Daspuò l'haver sette anni spasizao,
Aldi la berta, se la fu de lira.
Una massara me tolse de mira
E me svodé una conca d'acqua in cao.

Naso e renaso, come fui bagnao,
Caro sto bon odor, che butta e spira,
Ma fra sè disse el cuor, e sì sospira:
Questa è liscia, che ghe ha lavà el tomao!

Carne oliose, che m'ha innamorà,
Se la lavanda sa così da bon,
Co diè saver quel che xe stà lavà!

Co vedo la mia vesta e 'l mio zuppon,
Ghe corro addosso, co una volontà
Che disse: Nasa, e lava qui, cogion.

Ho notà quel balcon.
No passarò de là mai che no diga:
Ho pur nasà là quel che sa la figa.