Amor, va' drio cusì, nàvega e tien
From Wikisource
| Amor, va' drio cusì, nàvega e tien (Sonetto XXVIII) de Maffio Venier XVI secolo |
| Informassion su la proveniensa del testo |
Amor, va' drio cusì, nàvega e tien
Dretto un pezzo el timon verso el piaser,
E s'ti me senti un dì solo a doler,
Svòdame all'hora ogni desgratia in sen.
Stato beato, fin ch'el se mantien,
Tògia la dignità, tògia el poder,
Se havesse un regno, nol vorave haver,
Se no havesse con lu st'istesso ben.
O dolcezza d'Amor, chi è colù
Che una volta e no pi n'abbia provà
Che no sia tutto Amor zo che l'ha in lu?
Mondo ignorante, mo chi t'ha vastà,
Chi ha incalmà sto pensier d'honor co nu
Perché el miel dell'Amor sia velenà?