esperante:
Jam ĉe l' unua lumo-stri'
nin vekas frua koko-kri'.
Tiele vokas kun insist'
al suna vivo nin la Krist':
«Leviĝu vi el nokta van'
al bona, ĉasta, sobra san'!
Elŝiru vin el letargi',
kaj viglu; jam proksimas Mi.»
.
.
.
.
Foriĝas laco nun kaj lam',
varmigas nin la Dia am'.
Ni vigle vokas Vin, Sinjor'.
Ne licas dorm' al pura kor'.
Vi, Kristo, savis nin el pek'.
Konfidon donas Via vek'.
El morna sonĝ', el ĉiu plag'
Vi gvidas al libera tag'.
Al Di' la Patro estu glor';
al Kristo, Lia Fil', honor'.
Spirito Sankta, Dia sun',
vigligu nin en ont' kaj nun.
|
latine:
Ales diei nuntius
lucem propinquam præcinit;
nos excitator mentium
iam Christus ad vitam vocat.
«Auferte – clamat – lectulos
ægros, soporos, desides;
castique, recti ac sobrii
vigilate; iam sum proximus.»
Ut, cum coruscis flatibus
aurora cælum sparserit,
omnes labore exercitos
confirmet ad spem luminis.
Iesum ciamus vocibus
flentes, precantes, sobrii;
intenta supplicatio
dormire cor mundum vetat.
Tu, Christe, somnum disice,
tu rumpe noctis vincula,
tu solve peccatum vetus
novumque lumen ingere.
Sit, Christe, rex piissime,
tibi Patrique gloria
cum Spiritu Paraclito,
in sempiterna sæcula.
|
