અખાના છપ્પા(ચાનક અંગ)

હઠ કરી નૈં ઓળખ્યા હરિ,કાચો જીવ જાશે નિસરી;

જેમ નિંભાડે ભાજન કાચું રયું,ન સયું કામ માટિથું ગયું;

છતી બુદ્ધિયે હરિ નૈં અભ્યસ્યો,તો ડાહ્યા થતાં ઠેકાણે થશો.

મૂક મછર(મત્સર) ને પરહર માન,ચતુરાઇ સામું છે જાન(હાનિ);

કરકરો થયે કાળ નવ બિયે,જોરે જમ જીત્યો છે કિયે;

ગળિત થશે ઉતરશે ગાળ,અખા હરિ મળવાનો એ કાળ.

ભણ્યા ગણ્યા ભલે પાકે પંચ,ન્યાય ઉકેલે જાણે સંચ;

સભાપતિ થઇ બેસે મધ્ય,આતમની નવ જાણે વિધ;

અખા ક્યાંય નવ કુંવારિ ગાય,ઠાલા આવ્યા ને ભૂલા જાય.

નિત્ય નિમિત્ત બે માથે પડ્યાં,જેમ બાળક હીંડે કાંધે ચડ્યાં;

પુણ્ય ન લાગે પાડ ન થાય,પેર પડ્યાં કેમ નાખ્યાં જાય;

નિષ્કર્મ થઇ નર હરિને જાણ,તો જ અખા ટળશે તુજ તાણ.