esperante:
Kreint' eterna de la mond',
regant' de l' nokto kaj de l' tag',
Vi donas ŝanĝon de la temp'
por preni enuiĝon for.
La kok', heroldo de la tag':
jam kantas li, la nokt-gardant',
anoncas per kokerikad'
en nokt' la lumon al migrul'.
Sin levas la matena stel',
la lum-portanto, sub la volb'.
Pro tio la malluma hord'
ne plu damaĝos sur la voj'.
Kun nova forto la ŝipist'
al ondoj spitos de la mar'.
Kaj Petro, rok' de l' eklezi',
pent-ploras je la koko-kri'.
Jesuo, Vi rigardu nin.
Samkiel Petro pekis ni.
Sanigu nin per Via vid';
solviĝos nia kulp' en larm'.
Kaj Via lum' briligu nin,
ke viglu nia febla mens',
kaj nove sonu nia voĉ'
laŭvote, Krist', al Via laŭd'.
Al Vi, ho Kristo, pia Reĝ',
al Vi, ho Patro, estu glor',
al Vi, Spirito, Paraklet',
adoro same en etern'.
|
latine:
Æterne rerum conditor,
noctem diemque qui regis,
et temporum das tempora
ut alleves fastidium,
Præco diei iam sonat,
noctis profundæ pervigil,
nocturna lux viantibus
a nocte noctem segregans.
Hoc excitatus lucifer
solvit polum caligine;
hoc omnis erronum chorus
vias nocendi deserit.
Hoc nauta vires colligit
pontique mitescunt freta;
hoc, ipsa Petra ecclesiæ,
canente, culpam diluit.
[Surgamus ergo strenue!
Gallus iacentes excitat
et somnolentos increpat,
gallus negantes arguit.]
[Gallo canente spes redit,
ægris salus refunditur,
mucro latronis conditur,
lapsis fides revertitur.]
Iesu, labantes respice
et nos videndo corrige;
si respicis, lapsus cadunt,
fletuque culpa solvitur.
Tu, lux, refulge sensibus
mentisque somnum discute;
te nostra vox primum sonet
et vota solvamus tibi.
Sit, Christe, rex piissime,
tibi Patrique gloria
cum Spiritu Paraclito,
in sempiterna sæcula.
|
